Gedicht: Johan Daisne • 1939

Waar zou dat ‘God Scharaban’ op slaan? Scharaban is plaatsje in Perzië, charaban betekent ‘janplezier’ , en scharab is blijkbaar ook Hebreeuws voor ‘luchtspiegeling’ en Arabisch voor ‘drinken’ (vanwaar ook siroop). Maar dat ‘past’ allemaal niet …

1939

Het is een groot gebral, het woord Beschaving,
met zijn varianten van Humaan en Geest.
‘’k Ben onverganklijk’ femelt het hoogdravend
en ’t is een louter oprisping geweest!

Want niets is eeuwig en het diepste isme
neemt niet méér plaats nog dan een zakdoekknoop:
één avontuur is ’t àl. De humanisten
zijn slechts de bleekste bloempjes op den hoop.

God Scharaban! we zijn het feemlen moede,
zooals we kwamen wenschen we den dood:
als torsen vleesch en staal, en niet als goedaards, –
voor hennepdroomen, niet voor sneedjes brood!

En wie ’t niet werklijk kan, doe ’t in zijn lied,
maar dóé het, bralle niet en feemle niet.

20/11/39

Johan Daisne (1912-1978)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.