Gedicht: Amand Simoens • Tweespalt

Tweespalt

Oprechtheid en bedrevenheid mistrouwen
Elkander staag, bij ’t duurzaamheid betrachten
Van hartedeun; doen slapelooze nachten,
Om vèr-gezochte oneenigheden, rouwen.

Toch lukte ’t geen van beiden ooit, te bouwen
Op eigen hand en hout, uit klanke-vrachten,
Orkanen-tartend woonhuis voor gedachten,
Die doolden door ontginningswarse gouwen.

Want noodgedwongen hooren ze te zamen
Zoo spoor en toom, bij spark-uitslaande spoeden
Zoo stroom en sluis voor nood en rampen hoeden

Vergeefs zoekt de eene de ander te beschamen
Slechts wederzijdsche wijsheid wijdt hun pogen
En mildert moer van morrend onvermogen.

Amand Simoens (1884-1963)

Foto: Brood & Rozen


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.