Choco

Nene leert Nederlands

Door Marc van Oostendorp

Een taal leren is ook leren met die taal te spelen. Nene is in Hongarije geboren, net zes geworden, en nu ongeveer acht maanden in contact met het Nederlands, en ze is begonnen aan haar eerste taalspel.

Ze heeft ontdekt dat je chocola ook choco kunt noemen. Misschien heeft dat iets te maken met chocomel, dat ze bij opa en oma krijgt. Hoewel haar dat vanaf het begin als chocomel werd aangeboden, wist ze wel beter en noemde het melkchocolade: melk en chocolade zaten al heel vroeg in haar vocabulaire.

Nu heeft ze dus door dat het deeltje choco in zijn eentje voor chocolade staat, en probeert ze uit of dat dan ook in zijn eentje in de dagelijkse conversatie past. Nu gaat een belangrijk deel van die conversatie wat haar betreft sowieso over cacaoproducten, dus er is ruimte genoeg.

Ze krijgt ook steeds meer zelfvertrouwen om zelfs tegen wildvreemden op straat uit te leggen dat ze vannacht ging slapen en dat toen Sinterklaas over het dak kwam lopen. Dat is in die zin een opvallende ontwikkeling dat ze dergelijk zelfvertrouwen een half jaar geleden in het Hongaars nog niet leek te hebben. Voor mijn gevoel is haar Nederlands nu ongeveer op het niveau waarop haar Hongaars toen was.

Nu was een half jaar geleden de situatie natuurlijk ook erg vreemd, er waren de hele tijd ineens twee volwassenen in de buurt die ze eerder nooit had gezien en die volkomen vreemde talen spraken, Nederlands en Italiaans.

Die twee talen begint ze op een wonderlijke manier steeds beter uit elkaar te houden. Ze begrijpt op zich wel dat iemand het heeft over parmezaanse kaas. maar goedkeuren kan ze een dergelijke naam voor parmigiano niet.

Illustratie: V.N. van Oostendorp (6 jaar)