Gedicht: J. Winkler Prins • Wenken

Wenken

Witte wolkjes, met doorgloeide randen
Boven zee,
Wenken als een zacht paar blanke handen:
Kom toch mee!

Blauwe plekken, in de blaadrenbogen
Van ’t prieëel,
Wenken als een zacht paar vriendlijke oogen:
Min haar veel!

Reuzenletters, in de kristallijnen
Schaatsenbaan,
Wenken als een beeldspraak door haar lijnen:
Wil toch gaan!

Yzelpluimen, die aan takken klemmen
Stijf van kou,
Fluistren als een zacht paar feeënstemmen:
Blijf haar trouw!


J. Winkler Prins (1849-1904)
uit: Zonder sonnetten (1886)

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.