Gedicht: Albertina Soepboer • het licht speelt tikkertje op de langste dag

Uit Vertakkingen (voorproefje hier), de nieuwe bundel van Albertina Soepboer.

het licht speelt tikkertje op de langste dag
een vrouw loopt langs de dijk, boodschap
een kikker in de sloot, aardappels op land
lange stappen de vlakte op en al die leegte

laat mij maar ontwaren, mijn ogen knipperen
zomer, hoog, ik neem een deken mee, ik vind
de schommel, en in oogwenk is eenzaamheid
weg, ik twijfel niet dat het pad zich opent tot

de geur van soep met wat prei en aardappels
en wie dat leven zo niet verdraagt, die mag
best wel aanzitten met een lepel, maar zeg
niet dat het je te recht is, dat het te krap zit

want steeds weer komt nieuws aanwaaien
de slagschaduwen op warm land, verlangen
de zon naar het westen, rood in alle bestaan
de ademtocht, de mens die onderweg zoekt


Albertina Soepboer (1969)
uit: Vertakkingen (2019)

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.