Gedicht: Victor J. Brunclair • Weidse weg

Uit een van de nieuwe titels in de DBNL

Weidse weg

Een verre hand verwoelend waar het nachtschrijn
dieptenblauw
zich toevouwt op de gitpraal
van gesteenten onbewogen
waar de schemer aan de kimlijn
siddert sideraal
onder de nachtzang van verwulpste bogen
diep in het hart van alle horizonnen
klom een hoge blauwe vlam
ontgensterd in onvatbaarheid

O de hunker naar haar koele gloed
weg van meepse lust en welk begeren
Anker aan ons tastblind zoeken ’t eindelijk vuur
haar zoetelijk verteren
dat zij uit het heilloos vergezicht
overslaat woestschoon
omgelicht
tot amberblonde rust

Victor J. Brunclair (1899-1944)
uit: Sluiereffekten (1936)

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter