Gedicht: P. Geijl • Geschiedenis

Pieter Geijl was een vermaarde hoogleraar geschiedenis.


Geschiedenis

‘k Heb in geschiedenis mij thuis gevonden.
Oorlog, verraad, moord, kerker en schavot,
’t was mij volmaakt vertrouwd, en ik schreef vlot
van stumperds die hun tijd niet meer verstonden,

van ballingen, die enkel mokken konden,
of hópen – tot hun vijand’s koele spot.
Mij boeide nooit zozeer ’t persoonlijk lot,
als hoe tijddraden zich vervlochten en ontwonden.

In dat groot weefsel zich een steek te weten,
is troostrijk. ’t Eigen ongeval wordt klein,
wanneer men met die wereldmaat gaat meten.
Bewondering doet angst en pijn vergeten.
Hoe groots ’t patroon! hoe zeker, dat de lijn
die neergaat, straks weer rijzende zal zijn.

P. Geijl (1887-1966)

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.



Dit bericht is geplaatst in gedicht, geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.

1 Response to Gedicht: P. Geijl • Geschiedenis

  1. Jos Houtsma schreef:

    Hoe zeker dat de lijn
    die neergaat, straks weer rijzende zal zijn.

Laat een reactie achter