Gedicht: Anthonis de Roovere • twee rondeelkens

Rondeelkens

(I)

Die gheen pluymen en can strijcken,
Die en dooch* ter wereldt niet.
Is hy aerm, hy en sal niet rijcken,
Die gheen pluymen weet te strijcken.
Alomme soe heeft hy t’achterkycken.
Hy wordt verschoven, waer men hem siet:
Die gheen pluymen en can strijcken,
Die en dooch ter wereldt niet.

(IV)

Die door de wereldt sal gheraken,
Die moet connen huylen metten honden.
Ende moet oock konnen diverssche spraken,
Die door de wereldt sal gheraken.
Hier waerheydt segghen, en ginder missaecken,
Vooren salven ende achter wonden.
Die door de wereldt sal gheraken,
Die moet connen huylen metten honden.

Anthonis de Roovere (1415-1482)

dooch = deugt
missaecken = loochenen, ontkennen

———————————–