Gedicht: Bart Plouvier • Verhuizen & Zonder

Uit Over de dingen, de nieuwe bundel van Bart Plouvier.

Verhuizen

Ik heb het papier van de muren gekrabd
de bril hardhandig van de pot gerukt
de kamerplanten voorzichtig geplukt
en de tuin is uitgegraven en verpakt

mijn kinderen in dozen gestoken
mijn neonvisjes in het toilet bevrijd
mijn vrouw ligt opgerold in een tapijt
’t servies is half verpakt en half gebroken

alle huisgeheimen komen bloot
de beelden in de spiegels mogen mee
de muizen en de ratten slaan we dood

per schip verhuizen we mijn stamcafé
herinneringen moeten achterblijven
ze gaan dat weet ik zo te hard beklijven.


*

Zonder

Ik slaap slecht zonder, zonder jou, ik droom
nachtelijke hemels zonder sterren;
ritselende bladeren zonder boom,
zonder jou, de stroom zo zwart en verre,
de dekens zonder jou, het zwart eronder,
lange tunnels, donker en vol gedonder.

Zo zonde,
zo zonder.

Bart Plouvier (1951)
uit: Over de dingen (2019)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.