Gedicht: Jaap Zijlstra • Geschenk

Geschenk

Ik was klaarwakker in mijn droom,
schreef een niet te keren gedicht,
het schreef zichzelf, een heldere stroom,
mijn pen gleed als een veer zo licht.

Ik schreef het in een blinde drift
en toen het uitgeschreven was,
verliet het mij, het lopend schrift
verliep tot zilvergrijze as.

Verward sta ik aan het vensterglas,
de straat ligt door de maan beschenen,
het schaduwt er van boomgewas

en fijnvertakt over de stenen,
omsloten door het windstil licht,
schrijft zich opnieuw het nachtgedicht.

Jaap Zijlstra (1933-2015)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags . Bookmark de permalink.