Gedicht: Menno Wigman • Moe in Amsterdam

De gedichten die Menno Wigman schreef voor het ‘Eenzame uitvaart’-project zijn onlangs gebundeld in Ik weet niet goed tot wie ik spreek

Moe in Amsterdam

Hij wist dat het zou komen, dat gevoel
dat achter alle ramen van de stad
het leven beter dan het zijne was.

Zo zat hij aan zijn Amsterdamse gracht.
Wat zeg ik? Zo denk ik dat hij daar zat.
Verbannen aan een Amsterdamse gracht.

Ik weet niet goed tot wie ik spreek. Ik weet
alleen dat hier een lege schedel ligt,
een borstkas met een hart dat tot voor kort

nog eeuwig heeft gedrumd. Dag stille man.
Dag Amsterdammer zonder stratenplan.
Vergeet de stad en slaap zoveel je kunt

Ter nagedachtenis aan S.v.Z.
24 februari 2003

Menno Wigman (1966-2018)
uit: Ik weet niet goed tot wie ik spreek (2018)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Gedicht: Menno Wigman • Moe in Amsterdam

  1. Anton schreef:

    De dichter werd niet oud, dat spijt me, Menno. Zijn beschermeling is onbekend, sorry beschermeling S.v.Z.

Reacties zijn gesloten.