Gedicht: Henk Ester • Groen & Geel

Groen’ en ‘Geel’ staan in Het vermoeden van Witten*, de nieuwe bundel van Henk Ester.

Groen

onvermijdelijk gistend groen
door telkenmale keren
meer vermetel
in Muschelkalk
verkommerd
ingewanden groen
herkauwen koeien
aan het water
tot zand
zijn zalen openstelt
vol sporen
overhangend fruit
en keverschild
in Muschelzee
zijn licht laat schijnen
over iets
voorbij de thee
de hunkering
te schreeuwen

*

Geel

cadmiumcitroengeel
om zwart uit rood te halen

ontheiligt

de voorstelling van
weten is wachten

smaragdgroen
wachten onder meer

hoe

Pruisisch blauw op tijd
het zwart te binnen schiet

Henk Ester (1952)
uit: Het vermoeden van Witten* (2018)

* Nadat de Nederlandse fysicus Robbert Dijkgraaf directeur was geworden van het prestigieuze Institute for Advanced Study in Princeton, bracht een cameraploeg een bezoek aan het instituut. Bij toeval kwam die in de werkkamer van de wiskundig natuurkundige Edward Witten. De journalist vroeg hem wat hij deed. Witten – ogenschijnlijk suffend in zijn stoel – antwoordde: ‘Ik heb een lastig wiskundig probleem, de oplossing ken ik wel, maar zij moet mij nog te binnen schieten.’

———————————–