Gedicht: Max Temmerman — Tuinfeest

Uit Huishoudkunde, de nieuwe bundel van Max Temmerman.

Tuinfeest

De zon is een klankschaal
van warmte. Een dahlia van verlangen,
stroperig als een droom.

Rijk willen we worden. Nog rijker
dan we al zijn. We bewegen ons voort
in slow motion. ons zelfvertrouwen

is onuitputtelijk. Dagenlang leven we
ruim boven onze stand. Loom. Lood. Geloof.
Een hittegolf houdt het land in de ban.

Ik sprak een weduwe die lang geleden
een weduwnaar huwde. Ze vroeg zich af
voor wie haar man zaliger zou kiezen

na haar dood. ergens in een hemel.
Ze hoopte op iets zonder lichamen.
Op gedachten als neuronen

in een deeltjesversneller. Mijn hemel
is een tuinfeest dat blijft duren. Iedereen
schuift aan en wisselt af. Koffie, taart,

wijn en sigaretten. De kruin
van een onmetelijke kerselaar
waaronder tuinmeubilair uit de jaren tachtig.

Eindeloos, warme middagen duren
het langst. Vandaag is een voorschot.
In de hemel valt een avond allerzachtst.

Max Temmerman (1975)
uit: Huishoudkunde (2018)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter