Gedicht: Maria Barnas • Het precieze kind

Het precieze kind

Onder het projectiescherm dat iets groter dan 1:1
een meisje laat zien dat pianospeelt zit een meisje
dat kleiner dan 1:1 precies pianospeelt.
Het gladde zwarte haar met een liniaal op de rug

gesneden. Ze kan niet spelen en lachen tegelijkertijd.
Kan iemand het nauwgezette kind naar huis brengen?
Onder haar jurk komt een rode geplooide rok
tevoorschijn. Het is de zoom van een gordijn

dat het spel van de wereld moet scheiden.
Wanneer een dichter tussen ijsschotsen van mdf
op het podium laat vallen: ‘Vaders. Hoe raak je ze aan?’
weet ik niet waar de voorstelling begint.

Ik aai 1:1 de grijze haren van de man die voor mij zit.
Hij kijkt niet om. Men streelt hem mogelijk
wel vaker de haren. Of zou hij mij verbeelden.
De piano speelt een meisje een meisje.

Maria Barnas (1973)
uit: Jaja de oerknal (2013)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter