Gedicht: Sasja Janssen • Manieren van lopen

Manieren van lopen

Wanneer het lakmoespapiertje in sterrenstof
wordt gedoopt en altijd uitloopt in violet en hopelijk
ootmoedig blauw, maar dat het er pas op aankomt
met groen, geel, oranje of zelfs rood bij voorspellend
vruchtbaar vooruit leven
dan zijn de dagen en nachten ontkiemd.

Als je van boven naar ergens beneden verdwaalt
kun je niet zoals je moeder je vroeger opdroeg
dezelfde gekleurde weg weer terug, hij droogt op
en verpulvert, maar er stijgt iets lichts op
in een kleur die niet op je lakmoes verschijnt
een glimp van ander leven nadat jij allang
bent opgehouden, de dagen en nachten gerecycled.

Sasja Janssen (1968)
uit: Ik trek mijn species aan (2014)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.