Taalonderwijs aan nieuwkomers in Duitsland, Oostenrijk, Spanje en Vlaanderen. Een online inventarisatie van ‘good practices’

Door Jacomine Nortier

Trots op mijn studenten! In het laatste onderwijsblok van studiejaar 2017-18 werd de cursus Taalonderwijs aan Nieuwkomers voor het eerst aangeboden. Het maken van een gezamenlijk geschreven document was de afsluitende opdracht bij deze cursus. De studenten hebben in kleine groepjes gezocht naar online informatie in landen en regio’s die ze zelf hadden uitgekozen, namelijk Duitsland, Oostenrijk, Spanje en Vlaanderen. Dit alles op basis van de volgende vijf sturende vragen:

  1. Hoe is het onderwijs aan kinderen van nieuwkomers georganiseerd?
  2. Wat is de rol van de moedertaal en hoe wordt die betrokken bij het onderwijs?
  3. Hoe worden getraumatiseerde kinderen opgevangen?
  4. Hoe is de relatie tussen scholen en ouders en is er sprake van ouderparticipatie?
  5. Welke taalleerbevorderende activiteiten zetten scholen in voor nieuwkomers?

Soms leidde dat tot andere manieren om aan de benodigde informatie te komen, bijvoorbeeld via interviews. Vervolgens is het redactionele werk onder de studenten verdeeld en hebben de docenten zorg gedragen voor de eindredactie.

In het document worden vragen beantwoord maar nog veel meer vragen worden opgeworpen of blijven onbeantwoord. We hopen dat lezers geïnspireerd worden om op zoek te gaan naar meer antwoorden.

Alle betrokkenen hebben hun toestemming gegeven om deze tekst te verspreiden.

Dit bericht is geplaatst in artikel met de tags , , . Bookmark de permalink.