Gedicht: Victor Vroomkoning – Anamnese in M.

Uit Gebroken wit, de nieuwe bundel van Victor Vroomkoning

Anamnese in M.

Broos en gemankeerd als ik zelf, heft hij
mij bruisend welkom. ‘Gezondheid’
galmt hij tegen de lucide middaghitte.

Slalommend door de dagen die wij een
halve eeuw onthielden, slaat hij een blad-
zij om waarop hij trouw juicht aan zijn
bruid, nog immer naast hem, sneeuwen
schoonheid meewiegend op het kriskras
door ons geheugen. Ik was en ben getuige.

Wij verliezen ons in het gemis en vinden
ons door elkaar terug in wie wij
ongetwijfeld moeten zijn geweest – hoor ons
ernaar raden. Voor even kunnen we
tegen het gebroken wit van ons heden.

Victor Vroomkoning (1938)
uit: Gebroken wit (2018)