Gedicht: Phida Wolff – Laatste wil

• Ter gelegenheid van de voetbalderby Sparta-Feyenoord, komende zondag. Phida Wolff was een in Feyenoord-kringen beroemde administrateur en chroniqueur van de club. En soms dichter.

Laatste wil
Honi soit qui mal y pense

Het liep af met opa Bakker,
wat je in zijn ogen las,
zodat ’t voorland van de stakker
weldra het Hiernamaals was.
Kreunend lag hij op zijn sponde,
op de eens zo sterke beer
keken in die laatste stonde
bijkans tachtig jaren neer.

Opa lag naar lucht te hijgen
en een vriend, die bij hem zat,
kon niet anders doen dan zwijgen
wijl hij zo’n compassie had
met het vreselijke lijden
van zijn oude, doch vroeg toen
of hij voor de haast verscheiden
makker soms nog iets kon doen.

Ja, zei opa, hees van fluister,
steeds was ‘k lid van Feyenoord,
en hij mompelde in ’t duister:
Da’s een kluppie, op m’n woord,
maar ik zou zo gaarne willen
dat ik vóór mijn eind begon,
en zijn hand begon te trillen…
lid van Sparta worden kon.

Lid van Sparta, vroeg de ander,
jaren zelf als Spartapiet,
hoe boks ik dát voor mekander,
opa, vast, dat lukt me niet.
Doe je best en doe het spoedig,
gromde opa, liefst meteen.
Goed dan, zei de vrind manmoedig,
nu, dan ga ik maar meteen…

Toen hij opa wou verlaten
om zijn vrindenplicht te doen
vroeg hij, min of meer gelaten:
waarom moe’k dat voor je doen?
Och, zei opa onverstoorder
dan je ooit nog denken kan,
liever dan een Feyenoorder
zie ‘k een dooie Spartaman…

Phida Wolff (1906-1998)

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.