Gedicht: Freek van Leeuwen – Door al mijn dagen ga ik als een bruid

Door al mijn dagen ga ik als een bruid.
In stil verwachten en vol droom verlangen
En als een bruid heb ik mijn huis bereid,
De verre, donkre Bruidegom t’ontvangen.

In alle verten zie ik hunkrend uit
en ga ik als een bevende, een bange:
Hij toeft zo lang, de weg is eindloos wijd –
En diep en donker ‘t ongestild verlangen.

In alle schimmen die mijn ogen vangen
Bij iedere ritseling, elk onvermoed geluid
In alle schaduwen, die zwaar en donker hangen,

Verwacht ik Hem en denk: Nu treedt Hij uit
Zijn stil vertrek mij heimlijk te ontvangen …
En door de dagen ga ik als een bruid.

Freek van Leeuwen (1905-1968)
uit: Wederkomst (1945)