Amandel, drink!

Door Marc van Oostendorp

Ook een tochtje naar Albert Heijn is opwindend voor de taalliefhebber. Terwijl ik me onlangs een weg baande naar de schappen met Turkse, Bulgaarse en Griekse yoghurt benevens de hangop, werd mijn oog getroffen door een veganistisch drankje van het huismerk van de Zaanse grutter:

  • Zachte amandel drink ongezoet

Wat een heerlijkheid! Want waarom werd hier een drank aangeduid als drink?

Wanneer je zo’n vraag in het openbaar aan de orde stelt, moet je er altijd even voor zorgen dat de discussie niet wordt vervuild door mensen die heel hard ‘Engels!’ roepen en dan enorm tevreden voor zich uit gaan zitten staren. Want aan die mededeling hebben we niks, al is het maar omdat je dan wil begrijpen: waarom zou uitgerekend drank vervangen moeten worden in een naam die verder zo Oudhollandsch is als amandelspijs? Waarom heet deze lekkernij dan niet meteen helemaal Soft almond drink – unsweetened of woorden van gelijke strekking?

Water

Op Twitter opperden sommigen dat het misschien komt doordat amandelmelk niet als merknaam zou zijn toegestaan vanwege de afwezigheid van zuivel in het desbetreffende product – ja, je bent een veganistische traktatie of je bent het niet. Maar dat verklaart natuurlijk nog niet waarom er dan geen sprake zou kunnen zijn van amandeldrank – die term vind je trouwens ook regelmatig op het internet.

Ik vermoed dat het iets met alcohol te maken heeft; dat de term drank door uitdrukkingen als aan de drank zijn, niet tegen drank kunnen en drank gebruiken onherroepelijk aan dronkenschap doet denken, en dat mensen dus bij amandeldrank de neiging kunnen hebben al te vrolijk te raken voor wat er in het pak zit (water met een heel klein beetje amandel).

Vloeibare medicijn

Maar nu! Bij mijn weten (en Van Dale zegt ’t ook) gebruik je in het Belgisch Nederlands drink wel voor wat in Nederland eerder een borrel wordt genoemd (vrijdagmiddagdrink), met alle daar weer bijbehorende alcoholische associaties.  Zodat de vraag rijst: hoe doet het huismerk amandelmelk uit Zaandam het bij de zuiderburen?

En dan! In een oude Onze Taal (uit 1961 namelijk) meldt een anonieme auteur dat drankje “modern Nederlands” is “voor het Engelse zelfstandig naamwoord drink.” Het gaatje in de taal bestaat dus al langer, en de anonymus meldde ook waarom drankje het niet is gaan opvullen: “Het woord doet ons helaas nog steeds denken aan vloeibare medicijn.” En zo gaan we langzaam maar zeker overstag voor drink.