Zo makkelijk als een blik spek

Door Willem Kuiper


Ongeveer een halve eeuw geleden had ik op het gymnasium een natuurkundeleraar die om zijn meegaandheid te tonen de uitdrukking bezigde: Ik ben zo makkelijk als een blik spek. Dat gymnasium stond in Zaandam, in de Kalverpolder, en die docent Natuurkunde, Jaap Kuyt geheten, was bij mijn weten een rasechte Zaankanter, zoals ook de spelling van zijn familienaam suggereert.
  Een van mijn problemen tijdens mijn middelbare schooltijd was dat ik de verkeerde dingen onthield. Deze uitdrukking bijvoorbeeld heb ik moeiteloos onthouden, maar andere dingen, hoezeer ik mijn stinkende best ook deed, vergat ik of kon ik mij niet herinneren als het er op aan kwam.
  Is voor sommige mensen de spiegel hun grootste vijand, voor anderen de weegschaal, bij mij is dat mijn geheugen, dat volstrekt autonoom onthoudt wat ik wil vergeten en vergeet wat ik wil onthouden.
  Als ik thuis niet moeilijk wil doen zeg ik wel eens in navolging van Jaap Kuyt: “Ik ben zo makkelijk als een blik spek”.
  Mijn eega, die deze uitdrukking niet kent, wil dan graag weten wat er zo makkelijk is aan een blik spek.

Natuurlijk heb ik wel eens in de naslagwerken en op het Internet gezocht naar het ontstaan en gebruik van deze uitdrukking, maar kon geen bevredigende verklaring vinden.
  Welke Neder-L lezer kent deze uitdrukking ook? En wanneer en waar werd die (door wie) gebezigd?