Gedicht: Erik Lindner – Berlin, Berlin

Uit Zog, de nieuwe bundel van Erik Lindner.

Berlin, Berlin

De figuren in de ruit waar ik langsloop
bestaan niet uit reflecties

de ruit doorschijnt geen tafereel
de weerspiegeling is weg
het glas heeft alles in zich opgenomen
van jaren her, lichtval, schaduw en erosie

sap dat moeiteloos oplost in melk
sneeuw in de voegen van de treden
en in de hoeken van kozijnen
lichtplekken vertonen sporen van vuur
barsten verbergen de oppervlakte
aders vertakken de donkere vlekken

laag voor laag valt ieder voorval
in de verweerde glazen structuur
het venster dat dicht is van wat het weet
verbleekt door wat het gezien heeft

en de sponningen van het raam
knijpen in de randen van het glas
een kier die wat binnen is openzet
voor wie buiten passeert.

Erik Lindner (1968)
uit: Zog (2018)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.