Gedicht: Leo Vroman – Windstil

Vandaag 3 jaar geleden overleed Leo Vroman – ter gelegenheid daarvan wordt Leo Vroman Tekenaar, een boek vol tekeningen, schilderijen etc. eenmalig opnieuw uitgegeven.

Windstil

Ik droomde bijna dat ik sliep
en door een wijde polderweide liep
en in de stille lentehitte
zag ik de doodstil staande witte
schermbloemen langs de sloot,
want er was geen wind
en boven de dijk de witte
slappe zeilen van een boot,
ze gleden zoals de IJssel stroomde
want er was geen wind
waar ik van droomde
en over het dijkpad reden
fietsers want ik hoorde het grind
van tachtig jaar geleden
en verder niets

Leo Vroman (1915-2014)
uit: Daar (2011)

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.