Tag: wetenschapsbeleid

Een witte of harde staking

Door Lucas Seuren

Ik ben al een week niet meer op kantoor geweest. Sinds vorige week maandag is de vakbond van de universiteiten in het Verenigd Koninkrijk, de University and College Union, namelijk een staking begonnen aan mijn universiteit (Oxford) en 59 anderen. De problemen zullen Nederlandse collega’s bekend in de oren klinken. In de laatste tien jaar is de waarde van een academisch salaris, gecorrigeerd voor prijsinflatie, met 20% gedaald. Daarnaast wordt er fors gesneden in de pensioenen: de premies stijgen, terwijl de uit te keren pensioenen fors dalen. En wat staat daar tegenover? Een fors hogere werkdruk. De administratieve lasten nemen toe, er zijn veel meer studenten, en de wetenschappelijke output moet omhoog. Dr. Lee Jones van de Queen Mary University gaf een heldere samenvatting van de ‘zeven hoofdzonden’ van de marktwerking die het academisch werk zwaarder en onaantrekkelijker maken. Het moge duidelijk zijn dat de situatie niet houdbaar is.

Lees verder >>

Automatisch antwoord

WOinActie gaat voor de maand november universiteitsmedewerkers oproepen om een automatische antwoord te sturen.

Ik heb me momenteel aangesloten bij de zgn. “witte staking” van WOinActie. Dit houdt in dat ik op dit moment mijn aantal werkuren beperk tot mijn aanstellingsomvang. Hierdoor kan het langer duren voordat u een antwoord op uw e-mail ontvangt. Het structureel overwerken heeft de afgelopen jaren geleid tot een negatief effect op mijn privé-leven en mijn welzijn. Mijn excuses voor het eventuele ongemak dat door deze witte staking wordt veroorzaakt maar ik hoop op uw begrip.

Lees verder >>

Minister tegen wetenschap

Door Marc van Oostendorp

drs. I. van Engelshoven en drs. M. van Rijn.

Het is inmiddels duidelijk wat het grote investeringsfonds, nu al zo vaak door de regering aangekomdigd als de hoop van onder andere de vaderlandse wetenschap, gaat betekenen voor de geesteswetenschappen: meer van hetzelfde. Een nieuwe ramp.

In het Eindhovens Dagblad klaagden twee bestuurders van de TU/e een paar dagen geleden waarschijnlijk terecht dat zij met de 16 miljoen die ze krijgen worden afgescheept – het is lang niet genoeg om de problemen op te lossen. Gisteren reageerde de minister met een interview in die krant waarin ze een tipje van de sluier licht over het fameuze investeringsfonds waar miljarden euro’s in komen, sommige ook voor de wetenschap:

Ik zou de twee bestuurders van de TU/e willen aanraden om met gedragen voorstellen te komen, bijvoorbeeld op het gebied van kunstmatige intelligentie. Als ze zichtbare positieve resultaten in het vooruitzicht stellen, dan maken ze zeker kans op financiering. En dat zou nog wel eens sneller rond kunnen komen dan iedereen nu denkt.

Lees verder >>

Minister tegen onderwijs

Door Marc van Oostendorp

drs. I. van Engelshoven vindt, de wetenschap zo belangrijk dat ze er nog maar eens op bezuinigt.

Iets meer dan twee weken geleden zei minister Van Engelshoven tegen haar gehoor in de Leidse Pieterskerk: “U begrijpt dat ik hier niet vooruit mag lopen op Prinsjesdag (…) maar weet dat het kabinet scherp op het netvlies heeft staan hoe cruciaal wetenschap en innovatie zijn voor onze toekomst.”

Buiten stonden vele honderden wetenschappers te protesteren tegen haar desastreuze beleid. Ze had niet de moed en niet de beleefdheid die mensen te woord te staan, zoals ze ook bij vorige demonstraties in haar kantoor was blijven zitten. Maar dit leek toch waarlijk goed nieuws. Het nam bijna de angel uit het protest.

Lees verder >>

Hup de bestuurders!

Door Jos Joosten

Vraag Sinterklaas wat het belangrijkste in de wereld is en hij zegt: kinderen cadeautjes geven; vraag het de man van de haringkar en hij zegt: haring verkopen; vraag het aan een piloot en hij zegt: een vliegtuig besturen; vraag het een bestuurskundige en hij roept: managen!

Niet zo heel verrassend dus, die zure kritiek van Hans de Bruijn (‘hoogleraar bedrijfskunde’) afgelopen zaterdag in  Trouw op Genadezesjes van Eelco Runia.

In zijn boek geeft Runia, zoals bekend, beargumenteerd de redenen voor zijn zelfgekozen vertrek bij de Groningse Universiteit. De belangrijkste oorzaak van Runia’s onvrede is, kort gezegd, de steeds verdergaande structuur van managersdictaten en protocollen die de kernwaarden van de universiteit – onderwijs en onderzoek – uithollen (en stilaan het plezier voor hen die wel begaan zijn met de inhoud (Runia dus) danig vergallen).

Lees verder >>

Het is nog niet te laat

Door Marc van Oostendorp

Kennelijk kreeg minister Van Engelshoven het vorige week benauwd, en is ze samen met haar ambtenaren bij de drie kopstukken van WO in Actie (Rens Bod, Ingrid Robeyns en Remco Breuker) langs is gegaan. Zo graag wilde ze die opstandige hoogleraren spreken dat ze zelfs in persoon naar Bods kantoor op de universiteit is getogen. Maar dan wel met lege handen, zodat ze met lege handen ook weer terugkeerde.

Vandaag is de dag dat alles nog ten goede kan keren. Minister Van Engelshoven kan zelf ineens een ingeving krijgen, als ze daar voor de halflege Pieterskerk staat met de door haar ambtenaren geschreven tekst in de hand. Ze kan dan van het podium aflopen en zich naar Het Gerecht begeven, waar wij haar zullen toejuichen als ze de microfoon neemt en zegt dat het inderdaad allemaal een vergissing was.

Lees verder >>

Te veel concurrentie in de wetenschap

Door Lucas Seuren

Met de Ware Opening van het Academisch Jaar is er momenteel weer een hoop aandacht voor de druk die er ligt op de academie, met name op de humaniora en sociale wetenschappen. Op dinsdag merkte Marc op dat dit ten dele te wijten is aan het doorgeslagen neoliberale beleid sinds de jaren 90, als ik dat zo mag parafraseren: onderzoekers moeten in navolging van het bedrijfsleven met elkaar concurreren, vanuit het idee dat dit leidt tot hogere kwaliteit. Die concurrentie heeft ertoe geleid dat wetenschappers in steeds meer detail hun onderzoeksplannen moeten uitwerken, veelal volslagen onrealistische beloftes moeten doen, en continu in hun vrije tijd bezig zijn om ook nog datgene te doen wat ze eigenlijk willen doen: onderzoek en onderwijs.

Lees verder >>

Alles voor een geschikte kandidaat

Door Marc van Oostendorp

De Nederlandse taalkunde heeft een smet op haar blazoen. Gisteren verscheen op de internationaal goed gelezen website Times Higher Education een vernietigend artikel over de manier waarop collega’s aan een van onze onderzoeksscholen te werk zijn gegaan toen ze een hoogleraar (Engelse) taalkunde zochten: een lid van de commissie benaderde achter de rug van een kandidaat om mensen, die niet door de kandidaat waren aangewezen als referenten, om meer informatie over die kandidaat.

Het was daarbij niet bepaald onduidelijk dat het commissielid vooral viste naar ongunstige verhalen, want die had hij in het roddelcircuit gehoord. Uit de processtukken blijkt ook dat de mensen die benaderd werden, zich er ongemakkelijk bij voelden (je bent toch achter iemands rug om die persoon aan het verlinken), maar één van hen schreef toch zo’n brief, die vervolgens tijdens een vergadering van de benoemingsadviescommissie werd voorgelezen.

Gelukkig mag zoiets niet: wanneer je ergens op een baan solliciteert, geef je de desbetreffende organisatie niet het recht om achter je rug om collega’s of ex-collega’s te benaderen. Het is vaak niet eens de bedoeling dat je huidige collega’s weten dat je aan het solliciteren bent. Goed dus dat de rechter de universiteit onlangs op zijn vingers in deze kwestie heeft getikt en erop heeft gewezen dat deze gang van zaken onrechtmatig was.

Lees verder >>

De ontmanteling van de Nederlandse universiteit

30 praktische wenken (2009-2019)

Door Johan Rooryck

1. Haal onderzoeksgelden weg bij de universiteit en laat onderzoekers met elkaar in ‘competitie’ gaan om die te verwerven. 

2. Zorg ervoor dat de kans om deze ‘competitie’ te ‘winnen’ niet hoger is dan 5%.

3. Maak promotie volledig afhankelijk van het verwerven van externe onderzoeksfondsen. 

4. Hef de financiering op van eerstegeldstroompromovendi.

5. Verhoog de onderwijslast met 50-70%. Verlaag de onderzoekstijd tot 20% van de aanstelling.

6. Alleen zij die externe onderzoeksgelden verwerven kunnen zich tijdelijk ‘vrij’ kopen van onderwijstaken. 

Lees verder >>

Dankzij de brancheorganisatie voor de technologische industrie

Door Marc van Oostendorp

Wie wil begrijpen wat er gisteren is gebeurd, kan het best deze tweet goed lezen:

De FME is de ‘brancheorganisatie voor de technologische industrie’. Misschien is het een beetje grootspraak van die club dat ze twee van de meest destructieve maatregelen op het Nederlandse onderwijs helemaal op eigen conto willen schrijven, maar ze verbinden hier wel twee maatregelen met elkaar die een ramp zijn.

Lees verder >>

Op naar Leiden!

Door Marc van Oostendorp

Vanavond stemt de Kamer over de plannen van minister Van Engelshoven om weer eens een ouderwets flinke ravage aan te richten in de wetenschap, en een aantal moties. De moties van de oppositie zijn de vleesgeworden redelijkheid: ze vragen om eerst eens uit te zoeken wat nu precies het effect is van de voorgestelde maatregelen en er dan in september pas over te stemmen.

Je zou zeggen: alle reden om het zo te doen, zeker nu de VSNU gisteren bovenstaande tabel publiceerde om de minister te corrigeren. De minister had namelijk zelf een tabel doen rondgaan met alleen de kolommen 1 en 4, en als je die bij elkaar optelt gaan de universiteiten er netto op vooruit. Volgens de VSNU geldt dat alleen voor de technische universiteiten. Je kunt niet eens zeggen dat de andere universiteiten worden afgeroomd om voor hen te betalen: in totaal verdwijnt er 14 miljoen uit het wetenschappelijk onderwijs naar elders.

Lees verder >>

Volgens de minister is het de schuld van de universiteiten dat wij ongerust zijn over haar plannen

Door Marc van Oostendorp

I. van Engelshoven heeft nu wel lang genoeg gewacht met hakken in de wetenschap. (Bron foto: Wikipedia)

Het stemde weinig vrolijk, het Kamerdebat van gisteren over het rampzalige voornemen van minister Van Engelshoven om de noden bij onze collega’s van ‘bèta/techniek’ te lenigen door geld af te romen bij ‘alfa/gamma/geneeskunde’ (ineens is, zonder dat iemand het merkte, de vijfdeling van de wetenschap een feit geworden).

De oppositie – dat wil zeggen de woordvoerders van GroenLinks, de PvdA en de SP, want rechtse oppositie is er in dit soort kwesties kennelijk niet –, zag kennelijk een zo vast besloten coalitie dat ze weinig meer wist te doen dan vragen om uitstel: reken nu eerst eens uit wat de effecten precies zijn voordat je zulke grootscheepse maatregelen treft. Ook dit bescheiden voorstel werd door de minister echter resoluut van tafel geveegd: ‘We hebben al genoeg gewacht!’

Lees verder >>

Brief van WOinActie aan de Commissie Onderwijs van de Tweede Kamer

Door WO in Actie

Aan de Commissie Onderwijs, Cultuur en Wetenschap van de Tweede Kamer,

WOinActie heeft met zorg kennis genomen van het rapport Van Rijn en de plannen van de minister OCW die zijn gebaseerd op de aanbevelingen uit dit rapport. Als actiegroep die werknemers en studenten van alle veertien universiteiten verenigt willen wij de Commissie Onderwijs er op wijzen dat de eventuele implementatie van deze plannen alle wetenschappen zal schaden, niet alleen alfa/gamma/medisch maar ook bèta/technisch. Met deze brief verzoeken wij u met klem daarom stelling te nemen tegen de implementatie van de plannen van de minister, en wel om de volgende redenen: Lees verder >>

Woont in Maastricht een rijkere Dagobert Duck dan in Delft?

Door Marc van Oostendorp

R.Jetten, MA (bron: Wikipedia)

Om het allemaal nog erger te maken hield Rob Jetten gisteren een toespraak voor het Interuniversitair Studenten Overleg. Rob Jetten, de tijdelijke leider van D66 – de partij die de verkiezingen inging als ‘onderwijspartij’ en in dat kader een minister van onderwijs heeft aangesteld die volgens sommige schattingen verantwoordelijk gaat worden voor het ontslag van ongeveer 2000 docenten in de geesteswetenschappen, de sociale wetenschappen en de medische wetenschappen.

Dit alles terwijl Paul van Meenen, de woordvoerder voor D66 in de Tweede Kamer, volhoudt dat er juist enorm geïnvesteerd wordt in dat hoger onderwijs, al merk je daar dus alleen van dat de werkdruk steeds groter wordt en er nu ontslagen gaan vallen.

Iemand met een beter humeur zou een aardige analyse kunnen maken van de toespraak (pardon, ‘speech’) van Jetten, die een soort mengeling is van uit Amerika geleende menselijkheid (“In mijn opstandige tienerjaren heb ik mijn ouders nog wel eens hoofdpijn bezorgd”) en verschaalde humor zoals die sinds J.P.Balkenende niet meer heeft geklonken in Den Haag (“Want spanning komt er al genoeg op de arbeidsmarkt. Als je dat niet gelooft daag ik je uit bij de borrel mijn grijze slapen een goed te bestuderen.”)

Lees verder >>

En weer gaat het geld naar de multinationals en niet naar de samenleving

Door Marc van Oostendorp

Drs. I. van Engelshoven vindt dat drs. M. van Rijn weer een dekselse manier gevonden heeft om de samenleving uit te hollen

Iemand – ik weet helaas zijn naam niet – zei het heel treffend, afgelopen vrijdag tijdens de bijeenkomst van WO in Actie: de huidige plannen laten wéér zien hoe dit kabinet vooral geïnteresseerd is in multinationals en nauwelijks in de toekomst van de eigen samenleving.

Iedereen begint er langzamerhand genoeg van te krijgen, de manier waarop stelselmatig zulke bedrijven worden bevoordeeld die tegelijkertijd op alle mogelijke manieren duidelijk maken lak te hebben aan de samenleving waarin ze verkeren: als het ze hier niet bevalt, zijn ze weer vertrokken en dus kan zelfs een loonsverhoging voor het personeel er niet vanaf.

De plannen van Van Rijn die minister Van Engelshoven nu zo innig omarmt gaan ook weer precies die richting op: geld wordt verschoven van alfa-, gamma- en medisch onderzoek naar bèta-onderzoek en in de praktijk vooral naar de technische universiteiten. Waarom? Omdat de banen in de bèta-industrieën veel belangrijker worden gevonden. Waar bevinden die banen zich? Precies.

Lees verder >>

De vertilburgisering van de wetenschap

Door Marc van Oostendorp

Tilburg University. Bron: Wikipedia

Mijn leven is getekend doordat ik een groot deel van mijn studietijd (eind jaren tachtig) en mijn hele promotietijd (begin jaren negentig) heb doorgebracht aan Faculteit der Letteren van de Katholieke Universiteit Brabant.

Ik zie ik het academisch bedrijf nog vaak door een Tilburgse bril. En dat maakt me soms een beetje angstig.

Het was een curieuze faculteit – ik spreek in de verleden tijd, want ik weet niet veel over de huidige structuur, maar wel dat hij geheel anders is. Ze was nog maar kort tevoren opgericht en had daardoor een heel jonge staf. Als student besef je dat niet, maar ik geloof dat er toen ik aankwam geen enkele docent ouder was dan ik nu ben. Terwijl ik momenteel in Nijmegen nu niet speciaal de jongste, maar net zo goed ook niet de oudste ben van de staf.

Die jonge mensen wilden allemaal wel wat en er hing dus veel energie in de lucht. Bovendien was de staf inhoudelijk heel divers: van de literatuursociologen van Hugo Verdaasdonk tot en met de lezers van Jaap Goedegebuure, van de computertaalkundigen van Harry Bunt tot en met de psycholinguïsten van Leo Noordman. Ik geloof niet dat er ooit een opleiding is geweest waar je een rijkere dis aan wetenschapsopvattingen kreeg voorgeschoteld. Het was geloof ik, mede daardoor, ook een goede opleiding.

Lees verder >>

“It is not the task of the University to offer what society asks for, but to give what society needs”

Goede wetenschappers zijn arrogant

Door Marc van Oostendorp

Een fijn weekeinde was dit, ingeluid met dit bericht van het doorgaans goed geïnformeerde ScienceGuide: de commissie die onder leiding van Martin van Rijn (PvdA) in opdracht van minister Van Engelshoven (D66) moest onderzoeken hoe er meer geld naar de technische universiteiten kan, kwam met een eenvoudige oplossing: haal 150 miljoen euro weg bij de Geesteswetenschappen. “De facto”, schrijft ScienceGuide, “komt dit neer op een mindering van rond de twee faculteiten landelijk.”

Het fijne van Twitter is dat je je in ieder geval tijdens zo’n weekeinde niet heel eenzaam hoeft te vinden, want meteen springen goede bèta’s in de bres: we moeten ons als onderzoekers natuurlijk niet uit elkaar laten spelen door dit soort domme politici:

Lees verder >>

Verlanglijstjes maken in de baas zijn tijd

Door Marc van Oostendorp

Het beroep van de moderne wetenschapper valt in allerlei taken uiteen. Een relatief nieuwe taak, in ieder geval in mijn tak van wetenschap: vragen om geld.

Er wordt veel over geklaagd, en ik heb al verschillende mensen zien doorrekenen wat een geldverspilling dat vragen om geld is. Bij iedere subsidieronde zitten tientallen of honderden onderzoekers in heel Nederland heel nauwkeurig uitgewerkte plannen te smeden: bedenken wie wat gaat doen, bedenken hoe de informatiestromen lopen, bedenken waar de resultaten kunnen worden gepubliceerd en wat er verder eventueel mee kan worden gedaan.

Toch doet iedereen eraan mee, bijvoorbeeld omdat het een geldstroom is die je werkgever kan gebruiken en omdat het voor de onderzoeker zelf zo’n beetje de enige mogelijkheid is om nog aan promovendi te komen of om jongere collega’s een kans te geven.  Lees verder >>

Academici tegen bullshit

Door Marc van Oostendorp

Ik vind dat je wijsgerige traktaten liever geen grappige titels moet geven, maar ik maak een uitzondering voor het essay On bullshit van Harry Frankfurter. Dat is inmiddels een van de bekendste Amerikaanse beschouwingen van de afgelopen decennia, en terecht. Het boekje lijkt mij verplichte kost voor iedereen die in de Westerse wereld woont en/of werkt.

De beste Nederlandse vertaling van bullshit lijkt me kletskoek (al komt bullshit natuurlijk ook wel voor in het Nederlands). In zijn essay maakt Frankfurter aldus onderscheid tussen liegen en kletskoek verkopen. Iemand die liegt, verdraait de werkelijkheid met de opzet om de ander in die verdraaide werkelijkheid te doen geloven. Een leugenaar trekt zich in die zin nog wel degelijk iets aan van de waarheid, en gaat uit van het contract dat er meestal tussen mensen is dat de spreker probeert de waarheid te zeggen en de luisteraar ervan uitgaat dat de spreker dit doet.

Iemand die kletskoek verkoopt, zegt zomaar wat: het gezegde kan waar zijn, of niet, het maakt niet uit, zoals het de spreker ook eigenlijk niet uitmaakt of de luisteraar het wel of niet gelooft. Het taalgedrag van bepaalde hedendaagse politici kan, enkele decennia na verschijnen van Frankfurters essay, uitstekend op die manier kan worden begrepen. Lees verder >>

Het altijd betwijfelde nut van de universiteit

Door Marc van Oostendorp

Er verschijnen weinig boeken over de vraag wat nu eigenlijk het doel is van een verzekeringsmaatschappij of van de brandweer, maar over de zin, de toekomst en de aard van universiteit raakt men maar niet uitgediscussieerd.

Dat komt natuurlijk ook, schrijft de Britse hoogleraar Stefan Collini in Speaking of universities, zijn nieuwste boek over de zin, de toekomst en de aard van de universiteit, doordat er op universiteiten precies mensen werken die nadenken die over dit soort kwesties, die dol zijn op discussiëren en die ook graag hun eigen positie als vreselijk belangrijk zien – terwijl ze ook de eersten zijn om zulke zaken te relativeren.

Collini wijst er in zijn boek geregeld op dat het gemakkelijk is om kritiek te spuien op de huidige zaken, en dat doet hij dan ook eloquent. Er zijn al meer vlijmende analyses geleverd op de dodelijke invloed van accountability en de managementcultuur op het werk van de hedendaagse universiteit, maar zelden zijn ze geformuleerd in het elegante Cambridge-Engels dat Collini hanteert. Overigens hebben verschillende recensenten er al op gewezen dat ook Collini vooral scherp is in de kritiek en wat minder in het formuleren van een oplossing. Lees verder >>

Subsidieer geen blogs, maar aggregeer ze

Door Marc van Oostendorp

Het fijne van een filterbubbel is natuurlijk dat je af en toe verschrikkelijk met zijn allen opgewonden kunt zijn over dingen die vreselijk belangrijk zijn en die niemand interesseren.

De aanleiding was vorige week een stuk waarin de wetenschapsjournalist Maarten Keulemans van de Volkskrant de wetenschap opriep om bloggers serieus te nemen. Hij richtte zich aan het eind van dat stuk specifiek tot de voorzitter van NWO:

Kom, Stan Gielen, stop je geld waar je mond is, om er ook eens een anglicisme tegenaan te gooien. Het is 2018, wordt het onderhand niet eens tijd de academische blogs fatsoenlijk te ‘waarderen en te belonen’ voor hun ‘maatschappelijke impact’? Met op zijn minst een vergoeding voor zaken als vormgeving en hosting, of beter: een beurs die wetenschappers kunnen aanvragen, net zoals ze dat doen voor hun onderzoek?

Oudheidswetenschapsblogger Jona Lendering kwam met enkele interessante kritische kanttekeningen (hoe behoud je de vrijheid als je je gaat onderwerpen aan een subsidieregime, met aanvragen, toetsingscommissies en criteria?)  Taalkundeblogger Marten van der Meulen was meer onverdeeld enthousiast, al pleitte hij ook voor subsidie voor andere vormen van wetenschapscommunicatie. Lees verder >>

Zin en vooral onzin van een ‘Buitenlands Studieverblijf’

Door Freek Van de Velde

Afgelopen donderdag stond er een stuk van Lucas Seuren op Neerlandistiek, waarin hij advies gaf over wat je moet doen om aan een vaste aanstelling te komen aan een universiteit. Hij had een paar nuttige wenken, en gaf toe dat je ook stomweg een portie geluk moet hebben. Maar er stond ook iets in over ‘een buitenlandverblijf’. Seuren zei het zo:

En in Godsnaam—en ik kan dit niet genoeg benadrukken—ga een aantal maanden in het buitenland aan de slag. Ik heb een paar maanden in York doorgebracht om fonetiek te leren en later een half jaar in Los Angeles om wat aan mijn kennis van sociologie en antropologie te doen, waarbij ik veel heb samengewerkt met de locals. Je leert op een nieuwe manier naar je onderzoek kijken, doet legio contacten op, en je ziet nog eens wat van de wereld.

Ik kan Seuren bijtreden in zijn advies aan jonge collega’s. Maar dan niet omdat zo’n buitenlandverblijf zo nuttig zou zijn. Wel omdat beoordelingscommissies er belang aan hechten. Lees verder >>

Zagen aan de stoelpoten van de Nederlandse taalkunde

Door Lucas Seuren

Nederland geniet al decennia veel aanzien in de wereld van de taalkunde. Mijn co-promotor merkt regelmatig op dat Nederland het land is met de hoogste concentratie taalkundigen per vierkante kilometer, en het onderzoek dat zij doen behoort tot de mondiale top. Wie taalkundig onderzoek doet kan niet om Nederland heen. Dat ligt deels aan de historie van het vakgebied. Henk van Riemsdijk, een van de grondleggers van de taalkunde in Nederland, legde dat een jaar geleden mooi uit in een column. In de jaren 70 en 80 behoorde de Nederlandse taalkunde tot de mondiale top; Nederland stond bekend om zijn taalkundig onderzoek. Maar in recente jaren wordt de taalkunde in rap tempo uitgekleed. Voor de kerngebieden, op syntaxis na, is steeds minder ruimte.

Maar Nederland genoot zeker in recente jaren niet alleen aanzien vanwege de kwaliteit van het onderzoek; we waren bijzonder goed in het opleiden van nieuwe taalkundigen. De Landelijke Onderzoeksschool Taalwetenschap, de LOT, organiseert jaarlijks een zomerschool en winterschool van twee weken, waarvoor internationaal geroemde taalkundigen uit de hele wereld afreizen naar Nederland om een intensieve cursus te geven aan promovendi uit binnen- en buitenland. Het is een fantastische mogelijkheid voor jonge onderzoekers om zich verder in hun onderwerp te verdiepen, maar ook om hun kennis te verbreden. Lees verder >>

Geld weggooien om de wetenschap te kunnen sturen

Door Marc van Oostendorp

Het komt niet vaak voor dat NWO publiekelijk onderzoek afkeurt dat gedaan is met NWO-geld, maar vorige week gebeurde dat. Krist Vaessen bedankt in het artikel dat ze samen met Joel Katzav schreef NWO voor de steun. En vorige week publiceerde datzelfde NWO op zijn website een reactie waarin ze zeggen dat dit onderzoek niet klopt.

Het artikel van Vaessen en Katzav had dan ook nogal wat ophef gebaard. Ze betogen dat het huidige systeem van georganiseerde competitie tussen onderzoekers om onderzoeksgelden niet goed werkt. Wanneer je in plaats van het hele systeem, waarin hoog- en zeergeleerden voor een goed salaris maanden besteden aan het schrijven van plannen, en aan het lezen van die plannen en aan het vergaderen over die plannen, het geld zou verdelen over die onderzoekers, zouden de ‘besten’ – degenen die nu de competitie winnen – niet veel minder geld krijgen, maar de anderen wel.

De voorzitter van NWO, Stan Gielen, komt in zijn reactie met een technisch verhaal. Hij beweert bijvoorbeeld  dat er meer onderzoekers meedoen aan de competitie dan de onderzoekers hadden geschat, omdat alle onderzoekers aan de academische ziekenhuizen niet worden meegeteld. Daarom zouden onderzoekers juist wel minder krijgen als het geld over hen werd uitgespreid. Lees verder >>