Tag: Vlaanderen

Online lezen in tijdschrift De Vooys: De Vlaamse taalstrijd

Vlamingen ruziën graag over taal. In november 2014 was het weer zover, toen de krant ‘De Standaard’ in een ‘taaltest’ peilde naar het gebruik van zogenaamde belgicismen: in Nederland ongebruikelijke woorden en uitdrukkingen die ook in Nederlandstalig België lang werden afgekeurd, maar in de praktijk wel heel vaak voorkomen. Woorden en uitdrukkingen zoals vuilbak (‘prullenbak’) en de vergadering gaat door (‘vindt plaats’) vonden taalminnaars allerhande maar niets. Enkele maanden later werd de discussie nog eens dunnetjes overgedaan, toen ‘De Standaard’ uitpakte met het ‘Gele boekje’: een langere lijst belgicismen, waarvan een groot aantal volgens de redactie voortaan als ‘goed’ Nederlands mochten gelden.

 In de rubriek ‘Verstand van zaken’ van het Utrechtse tijdschrift Vooys legt ditmaal taalkundige Sarah Van Hoof de Vlaamse taalstrijd onder de loep. Ze beschrijft hoe wetenschappers, journalisten en schrijvers zich al decennialang bezighouden met deze vraag: hoe Vlaams mag het Nederlands van de Vlaming nu eigenlijk zijn? Het artikel kan gratis worden gelezen op de website van het tijdschrift.

Hoe Vlaams mag uw Nederlands zijn?

Door Jan Uyttendaele

De redactie van De Standaard gaf de opdracht aan twee medewerkers van de Taalunie om een lijst samen te stellen van Vlaamse varianten van het Nederlands waarover op de redactie soms onenigheid bestaat. De lijst bevat duizend woorden, gekozen uit de ruim vierduizend die in Van Dale als ‘Belgisch’ worden gemarkeerd, wordt gepubliceerd in boekvorm onder de wat provocerende titel Hoe Vlaams mag uw Nederlands zijn? (die titel verwijst naar de gelijknamige ophefmakende enquête van november 2014) en wordt aangeboden als gratis bijlage bij de krant van het weekend van 7 en 8 februari 2015. 

Dat de redactie van een krant aan haar medewerkers duidelijk wil maken, welke Belgisch-Nederlandse woorden, wendingen en uitdrukkingen ze als standaardtaal beschouwt, is natuurlijk een goede zaak. Op die manier wil ze uiteraard discussies op de redactie voorkomen en de neuzen van alle medewerkers in dezelfde richting zetten. Zo’n interne publicatie van de krant lijkt op zich erg zinvol, maar de vraag is natuurlijk wel welk nut het kan hebben om die lijst ook aan alle lezers te bezorgen. (Ik neem aan dat dit niet alleen gebeurd is om meer kranten te kunnen verkopen!) Het oordeel dat de samenstellers over al die Belgisch-Nederlandse woorden vellen, moet vanzelfsprekend gebaseerd zijn op informatie van officiële instanties: in dit geval taaladvies.net van de Nederlandse Taalunie en taaltelefoon.net van de Vlaamse overheid. De taaladviezen van deze beide instanties zijn voor iedereen gemakkelijk bereikbaar op het internet. Het heeft dan ook op het eerste gezicht weinig zin om ze nog eens in een boekje te zetten, tenzij dat boekje een meerwaarde heeft voor de gebruikers, door de beredeneerde keuze voor een aantal twijfelgevallen bijvoorbeeld of door de extra informatie die erin gegeven wordt voor een bepaald doelpubliek. In deze recensie houd ik me ver van de discussies over de status van het Belgisch-Nederlands en vraag ik me alleen af of het zin heeft om deze publicatie ook voor een ruimer publiek beschikbaar te stellen en wat de waarde ervan kan zijn voor de gewone taalgebruiker.

Lees verder >>

TLiV: Teksteditie Literatuur in Vlaanderen (Universiteit Gent)

Achtergrond

Met betrekking tot het filologische onderzoek naar én het beschikbaar stellen van literair erfgoed in Vlaanderen beschikt de afdeling Nederlands van de vakgroep Letterkunde (Universiteit Gent) over aanzienlijke wetenschappelijke expertise. De afgelopen jaren zijn aan de Universiteit Gent niet alleen proefschriften voorgelegd die zich situeren binnen het vakgebied van de moderne editiewetenschap, zoals de historisch-kritische edities van Maurice Gilliams’ scheppende proza (Liesbeth van Melle) én Willem Kloos’ debuut Verzen (Charlotte Cailliau) en de digitale brieveneditie die het ontstaan van Van Nu en Straks documenteert (Bert van Raemdonck). Vermeldenswaard is ook het editieproject over de literaire kritieken van Richard Minne in Vooruit, gefinancierd door het Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (KANTL) en uitgevoerd door Els van Damme. Op basis van het geëditeerde en geannoteerde tekstencorpus heeft Els van Damme een proefschrift verdedigd over Minne als literair criticus. De leesuitgave met Minnes literatuurkritische opstellen verschijnt in het najaar.

Lees verder >>

Literair archief Hugo Claus naar Antwerps Letterenhuis


Het Letterenhuis in Antwerpen heeft onlangs het literair archief van Hugo Claus (1929-2008) verworven. Het archief werd aangekocht door het Erfgoedfonds van de Koning Boudewijnstichting, die het aan het Letterenhuis overdraagt.
Het archief telt meer dan 42 dozen. Naast handschriften, drukproeven, dagboeken, notities, dossiers rond markante gebeurtenissen en foto’s bevat het onder meer de zakelijke en privécorrespondentie van Claus, vroege versies van Het verdriet van België, een aantal ongepubliceerde scenario’s en teksten, en Claus’ vermoedelijk oudst bewaarde proza Zeer lieve Peter (1939).

Bron: Faro

Vlamingen zijn vreemder dan Miley Cyrus

Door Marc van Oostendorp


“Ah, gedoogbeleid, dat is niets voor Nederlanders,” zei een Vlaamse collega onlangs enigszins smalend tegen mij. “Voor jullie is het altijd alles of niets, hè. Iedereen moet zich altijd aan de regels houden in Nederland. Het is niet zoals bij ons in België, waar officieel geen drugs mogen worden gebruikt, maar ondershands dingen wel worden toegestaan.”

Zo’n smalende toon maakt het moeilijk om tegen iemand in te gaan. Het lijkt dan net alsof je je eigen land wil verdedigen. Maar het is in dit geval echt onzin: zelfs Wikipedia zegt dat het gedoogbeleid juist in Nederland begonnen is.

Het is slechts een voorbeeld van de gebrekkige geïnformeerdheid die de meeste Vlamingen hebben geen benul van Nederland; deze collega had zelfs nog jaren in Utrecht gewoond. Het omgekeerde is net zo goed waar, of misschien in nog wel sterkere mate. Het soort clichés dat de gemiddelde Nederlander aanziet voor kennis over België is stuitend.

Het blijkt nu ook weer uit een nieuw rapport van de Taalunie over literatuur.
Lees verder >>

‘Allez, moeder, het is te hopen dat je goed slaapt’

Door Marc van Oostendorp


Een jaar of vijftien geleden had ik een heel fraai sluitende theorie, die moest verklaren waarom er in Nederland wél films, popliedjes en stripverhalen in het dialect gemaakt werden en in Vlaanderen niet. Waar het noorden Wilde mosselsSkik en Haagse Harry had, kon je in het zuiden geen cd’tje persen en geen pagina drukken zonder je verdiept te hebben in de regelen van het Algemeen Beschaafd Nederlands.

Inmiddels is de situatie bijna andersom. Bijvoorbeeld in de muziek. Eind vorig jaar maakte ik met mijn (Vlaamse) collega Erik Dams vorig jaar voor onze nieuwsbrief Taalpost wat leuke nieuwe dialectliedjes bij elkaar wilden zoeken, bleek het veel gemakkelijker om Vlaamse dan om Nederlandse liedjes te vinden. In Nederland is er vooral een oude garde – mensen als Daniel Lohues en Jack Poels, die er vijftien jaar geleden ook al waren – terwijl het in Vlaanderen borrelt van de relatief jonge groepen.

Dat alles bevestigt mogelijk mijn theorie.
Lees verder >>

Asjemenou

Over het zelfmedelijden van Vlamingen

Door Marc van Oostendorp

“De Noord-Nederlandse norm regeert”, meldt de Vlaamse schrijver Margot Vanderstraeten opstandig in een column. Volgens haar proberen Nederlanders Vlamingen “de mond te snoeren” en het Zuid-Nederlandse taaleigen wordt door zijn “machtige en autoritaire variant in het Noorden” overschaduwd.

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen? Zijn Nederlanders bezig het Vlaams te onderdrukken?

Helaas komt Vanderstraeten niet veel verder dan een jammerklacht. Maar ze geeft net genoeg informatie om een en ander wat preciezer te analyseren.

Lees verder >>

De rol van de taalgebruiker

(door Miet Ooms)

Het zijn boeiende tijden voor een taalobservator in Vlaanderen, en moeilijke voor een taaladviseur. Zo zou je de afgelopen maanden kunnen samenvatten als je de volgende gebeurtenissen bekijkt:
– Februari 2014: zangeres Natalia en comedian Bart Cannaerts beroeren kijkend Vlaanderen met hun taal, de eerste als presentatrice tijdens de MIA’s op de openbare omroep en de laatste in dezelfde functie bij het spelprogramma De Pappenheimers op de commerciële zender Vier. Natalia wordt zelfs een aanleiding tot een parlementaire vraag, en taaladviseur Ruud Hendrickx publiceert een uitgebreid antwoord op de website van de openbare omroep. Vier, niet gebonden aan een beheersovereenkomst met de overheid, reageert laconiek: ‘We hebben hem gekozen om zijn eigenheid, zijn taal maakt daar deel van uit en wie hem niet verstaat, kan de ondertiteling via teletekst gebruiken.’
Lees verder >>

Schattig Nederlands in Vlaanderen

Door Marc van Oostendorp
Wat Vlamingen niet weten: dat de meeste Nederlanders inmiddels helemaal niet meer op hun taal neerkijken, integendeel, dat het bon ton is in Holland om te menen “dat zij veel beter zijn in taal dan wij”. Die mening blijkt weliswaar bij navraag vaak alleen gestoeld op het argument “dat zij altijd het Groot Dictee winnen”, maar mijn ervaring is dat zelfs Vlaamse taalkundigen er soms van opkijken.
“Hoe komt het dan dat wij menen dat jullie veel beter standaard-Nederlands spreken dan wij?” vroegen ze me gisterenavond in een jazzcafé in Antwerpen. Want wat veel Nederlanders niet weten: dat Vlamingen nog altijd denken dat Nederlanders veel beter in taal zijn dan zij, of in ieder geval: dat die Nederlanders dat zelf denken.

Al snel kwamen daar ook de treffende voorbeelden van.

Lees verder >>

Poëzie, politiek en meeuwen

Door Bart FM Droog

In 1909 schreef de Vlaamse priester/dichter Cyriel Verschaeve het gedicht ‘De meeuw‘. Dat gedicht werd jaren later het lievelingsgedicht van een Vlaams meiske. Ze vond het zo mooi dat ze het op haar 88ste nog uit het blote hoofd kon voordragen. Inmiddels was dit meiske schoonmoeder van de Belgische politicus, poëzieliefhebber en haikuïst Herman van Rompuy geworden. Om zijn schoonmama te plezieren plaatste hij in 2007 het gedicht ‘De meeuw’ op zijn site http://hermanvanrompuy.typepad.com/.  

Begin dit jaar ontdekt de Franstalige journalist Jean Quatremer dat gedicht. Dat mag beslist apart genoemd worden, want volgens diverse Belgische bronnen is Quatremer het Nederlands niet machtig. Desalniettemin schreeuwt Quatremer moord en brand, want Cyriel Verschaeve was in de Tweede Wereldoorlog nogal op de Duitse hand en werd daarom na afloop van de wereldbrand ter dood veroordeeld. Hij vluchtte naar Oostenrijk, waar hij in 1949 stierf.
Lees verder >>

Dirk van Bastelaere tegen Belgische Dichter des Vaderlands

Vlaams Belang voor Dirk van Bastelaere

door Bart FM Droog
© foto’s Bert Bevers

Op 17 januari 2014 publiceerde essayist Dirk van Bastelaere in dagblad De Standaard het artikel ‘De Vaderlandse dichter als splijtzwam’ – dit kort na de bekendmaking dat de Nederlandstalige Charles Ducal de eerste Belgische Dichter des Vaderlands wordt.

Voor wie het niet weet: Ducals ’s landsverzen worden ook in Franse en Duitse vertaling gepubliceerd. Over twee jaar zal Ducal zijn stokje overgeven aan een Waalse collega, wiens of wier verzen dan ook in Nederlandse en Duitse vertaling verschijnen. Na nog eens twee jaar zal dan een Duitstalige dichter de vaderlandsdichterlijke rol vervullen.

Van Bastelaere, die abusievelijk meent dat men in Nederland een Dichter des Vaderlands middels een volksraadpleging benoemt, stelt:

“Een zandzakje dat een gammele dijk moet versterken, dat is een ‘vaderlandertje’. (…) Samen met andere vaderlandertjes, vol geschoffeld door voetbalwereld, muziekindustrie en Open VLD, moet de nationale dichter de mensen achter de dijk inprenten dat ze meer delen dan het grondgebied alleen.” (…)

“Tweede vergissing is dat het om import uit Nederland gaat waar, anders dan in het politieke mijnenveld België, blijkbaar nog een vaderlandgevoel bloeit. Als wij al iets moeten importeren, dan misschien het idee van een poet laureate voor het hele Nederlandse taalgebied, los van onze aftandse koninkrijken.” (…)
Dirk van Bastelaere

Het Venijnig Gebroed

Door Bart FM Droog

Niets zo zeldzaam als dichtersgroepen. In de afgelopen honderdenveertien jaar is er maar een handvol van gesignaleerd. En dan heb ik het niet over toevallig bijeengeplukte dichters waar naderhand een stempel op werd gedrukt (zoals bij De Vijftigers het geval was) of groepen die door reclamejongens bedacht zijn, nee, ik heb het over dichters die jarenlang in hecht groepsverband hebben samengewerkt. Een van die zeldzame échte dichtersgroepen is Het Venijnig Gebroed. Geboren in Brugge in 1997 en nu, zeventien jaar later, nog steeds actief.

De leden – albrecht b. doemlicht (1975), Frederik Lucien de Laere (1971), Jan Wijffels (1979), Ann Slabbinck (1978) Denis S.M. Vercruysse (1975) – schrijven natuurlijk in de eerste plaats… gedichten. Maar in de wijze waarop ze met hun werk naar buiten treden, in  groepsverband, met ruime aandacht voor de multimediale mogeliijkheden die sinds de uitvinding van de elektriek binnen ons bereik zijn gekomen, dat maakt ze bijzonder.

Lees hun boek Opgezet spel (Poëziecentrum, Gent, 2012), bezoek hun site www.venijniggebroed.be, woon een van hun vele  optredens bij, of – voor wie in de toekomst niet naar Ieper, Brugge, St.-Agatha-Berchem, St.-Anna-ter-Muiden of  Damme kan afreizen, huur ze in voor uw  feestavond.  

Zie ook: www.nederlandsepoezie.org/dichters/v/venijnig_gebroed.html

Leerlingen over Anton Van Wilderode

Anton van Wilderode (1918-1998), dichter, priester en leraar te Sint-Niklaas, had als leerlingen onder meer Paul Snoek, Tom Lanoye, Dirk van Bastelaere en Erik Spinoy. De laatste twee laten hun licht schijnen over hun oud-leraar, zijn aanpak, zijn tekstkeuzes, zijn vertalingen, zijn poëzie, zijn invloed.

Foyer, Stadsschouwburg Sint-Niklaas
Poëzie op Zondagmorgen
Zondag 6 oktober 2013
Aanvang 10.30 uur. Vrij toegang

Richard Van Britsomstraat 21

9100 Sint-Niklaas, België

‘Neem plechtig uw hoofd af’

Begraafplaats Schoonselhof, Antwerpen

Door Bart FM Droog

Onder de brandende zon marcheerden de Belgische auteur* Andy Fierens en ik over het 88 hectaren** tellende grafveld Schoonselhof richting zijn laatste rustplaats. Als bekend Antwerpens dichter maakt hij aanspraak op een plekje op het ereperk ‘R’, te midden van zijn gestorven kunstzusters- en broeders, of op veld ‘N’, waar in eerste instantie notabelen, maar ook auteurs liggen.
Voorbij het monument waarop het Franse Vreemdelingen Legioen haar in Flanders Fields geblevenen herdacht, overviel ons een grote dorst. We wankelden naar een kraantje. Net toen we van het roestbruine water wilden drinken waarschuwde een in een pij gehulde werkman, die met een zeis bezig was het gras te wieden, ons dat het kraanwater op de dodenakker niet voor menselijke consumptie bestemd was. Beter konden we buiten de poort water kopen.

We volgden zijn advies, sleepten ons richting toegangspoort over veld ‘W1’; een grote open vlakte met een paar rijen zwarte houten staken. Andy herkende dit als zijnde een van de akkers waar de ‘eenzame uitvaart‘-doden worden begraven.***  De graven zijn voor het merendeel uiterst sober uitgevoerd: op een ongeveer één meter hoge wigvormige en zwartgeverfde plank staat niets meer dan de achternaam en het sterfjaar van de overledene.

Lees verder >>

De invloed van de vertaler

(door Miet Ooms)

Het is intussen alweer zes jaar geleden dat ik mijn bestaan in loondienst inruilde voor eentje als freelancer: vertaler en taaldocent.
Een van de beslissingen die ik toen als vertaler moest nemen, waren de taalparen die ik zou opgeven. De brontalen spraken vanzelf: Duits en Engels. De doeltaal daarentegen, die voor een professionele vertaler eigenlijk de meest evidente zou moeten zijn, was voor mij minder voor de hand liggend. Het is namelijk zo dat een professionele vertaler altijd naar zijn of haar moedertaal vertaalt. Dat is de taal die je tot in je vezels beheerst, en waarvan je de fijnste nuances kent. Het is slechts weinigen gegeven om een vreemde taal op dat niveau te beheersen, en mij al helemaal niet. Maar wat moest ik precies als moedertaal opgeven: Nederlands, of Belgisch Nederlands/Vlaams?
Lees verder >>

Feestelijke uitreiking provinciale cultuurprijzen letterkunde en geschiedenis 2012 tijdens Cultuurmarkt in Antwerpen


Op zondag 25 augustus 2013 reikt de provincie Antwerpen haar jaarlijkse prijzen in diverse cultuurdisciplines uit. De uitreiking vindt plaats tijdens de Cultuurmarkt in de stad Antwerpen in het Bernarduscentrum en begint om 11.30 uur. 
In 2012 werden vier originele auteurswerken bekroond. De vier laureaten, waarvan er drie een literair werk hebben afgeleverd en één een historische uitgave, worden op 25 augustus door gedeputeerde voor Cultuur Luk Lemmens in het zonnetje gezet. De Cultuurmarkt van Vlaanderen in het hartje van Antwerpen is volgens de organisatie ‘de gelegenheid bij uitstek om deze prijzen te overhandigen’, en het Bernarduscentrum in het voormalige bisschoppelijk paleis daarvoor ‘het unieke historische decor’.

Lees verder >>

Pas verschenen: Floor van Renssen – “Lezer, er zijn ook Belgen!”


Op 15 maart 2013 verscheen bij Uitgeverij GarantLezer, er zijn ook Belgen! Interactie tussen de Nederlandse en Vlaamse literatuur via literaire kritiek en uitgeverij (1980-1995), de publieksversie van een proefschrift van Floor van Renssen (docent Nederlands en onderzoek aan de lerarenopleiding van hogeschool Windesheim in Zwolle). Hierin brengt zij het succes van de Vlaamse literatuur in Nederland in kaart voor de periode 1980 tot 1995.

Aan de hand van onderzoek van literaire kritiek en uitgeverij laat Van Renssen zien waar de Nederlandse belangstelling voor Vlaamse literatuur vandaan kwam én wat daarvan de gevolgen waren. Ze schetst het ontstaan van reputaties van auteurs als Hugo Claus en Tom Lanoye, door een samenspel van uitgeverij en kritiek. Van Renssen heeft onderzocht hoe Nederlandse critici dachten over Vlaamse literatuur.
Hierbij komen vragen aan de orde als: Welke plaats krijgen Vlaamse auteurs in de canon van de Nederlandse kritiek? In hoeverre werd de Vlaamse literatuur beschouwd als anders dan de Nederlandse? Zo probeert het boek inzicht te geven in het complexe geheel van factoren dat het grensverkeer tussen Nederlandse en Vlaamse literatuur tot op de dag van vandaag beïnvloedt.

Floor van Renssen: Lezer, er zijn ook Belgen! Interactie tussen de Nederlandse en Vlaamse literatuur via literaire kritiek en uitgeverij (1980-1995). Antwerpen/Apeldoorn: Garant, 2013 (Reeks Academisch Literair, nr. 7). 485 pagina’s. Prijs: € 39,90. ISBN: 9789044130096 

Tachtig jaar Paul Snoek

                                                 Door Bart FM Droog

Als hij zich op 19 oktober 1981 niet met hoge snelheid in een kraanwagen had geboord, op de weg die nu N50 heet, zou de flamboyante dichter/zakenman Paul Snoek dit jaar zijn tachtigste verjaardag gevierd kunnen hebben.

Het heeft niet zo mogen zijn. Daarom wordt dit jaar in Vlaanderen en  Nederland en masse zijn tachtigste verjaardag herdacht. Onder meer middels het nieuwe Paul Snoek-NPE-lemma. Dat toegang geeft tot een online-expositie over al zijn dichtwerken.

De erven Paul Snoek hebben toestemming gegeven tot het plaatsen van zeven gedichten, die door Delphine Lecompte, Andy Fierens en de NPE-redactie geselecteerd zijn.:
Lees verder >>

Wat te doen in april? Ga naar Gent!

Het is – eindelijk – mooi weer en Gent is een mooie stad. Gent is niet alleen een mooie stad, maar ook de vestigingsplaats van het Poëziecentrum Gent. Daar is in april 2013 bijzonder veel te doen.
Op 17 april is Menno Wigman er te gast. Op 24 april presenteert Lies Van Gasse haar nieuwe dichtbundel. Op 25 april vertelt Peter Holvoet-Hanssen aan leerkrachten wat zijn ‘poëziereis’ inhoudt. Op 26 april is er een studiedag rond de dichter-editeur en op 27 april wordt de nieuwe aflevering van het poëzietijdschrift Het Liegend Konijn voorgesteld.

Op 21 april neemt het Poëziecentrum ook deel aan ‘Erfgoeddag‘. Het thema dit jaar is ‘Stop de tijd’. Het Poëziecentrum organiseert tevens een tentoonstelling rond literaire kalenders (inclusief de originele duikkalenders van Guido Gezelle!) en rond het tijdschrift Tijd en Mens. Voor de jongste bezoekers is er een workshop. En stadswandelaars kunnen deelnemen aan een poëtische klokkenwandeling. 

‘Op internet zakken dichters weg in hun eigen woordenbrij’

Verslag van ‘De staat van de poëzie’ , Gent, 21 maart 2013

                                                                                                                  Door Bart FM Droog

Op donderdag 21 maart vond te Gent de studiedag ‘De staat van de poëzie’ plaats. Dichters, tijdschriftenmakers, uitgevers, vertegenwoordigers van de boekenbranche, politici en beleidsambtenaren, bibliotheekmedewerkers, literatuurwetenschappers en geïnteresseerde lezers uit Vlaanderen en Nederland deden Gent aan en woonden vanaf 10.00 uur ’s ochtends het programma bij. Deze dag was georganiseerd door het Poëziecentrum Gent en het Vlaaams Fonds voor de letteren.
Lees verder >>

Zijn Nederlands en Vlaams nog wel één taal?

Door Marc van Oostendorp

Nederland en Vlaanderen groeien taalkundig steeds verder uit elkaar. Hoewel vooral de overheid er alles aan doet om eenheid te suggereren, is er van zo’n eenheid eigenlijk nauwelijks sprake. Nederlanders en Vlamingen luisteren nauwelijks naar elkaar en trekken zich steds minder van elkaar aan, op taalgebied.

Dat kun je concluderen uit een artikel van de (Vlaamse) hoogleraar Johan De Caluwé in het tijdschrift Internationale neerlandistiek. De Caluwé zet een groot aantal feiten op een rij. Steeds blijkt: er zijn steeds minder mensen die Nederland en Vlaanderen als één taalgebied beschouwen.
Lees verder >>

Short-list Gouden Boekenuil

Vandaag werd de short-list bekend gemaakt van de Gouden Boekenuil, de belangrijkste literaire prijs in Vlaanderen. Vlaamse en Nederlandse auteurs kunnen meedingen naar de prijs. De auteur die de Gouden Boekenuil 2013 in de wacht sleept, ontvangt een geldprijs van 25.000 euro en een kunstwerk van Philip Aguirre.


De vijf kanshebbers zijn:

Oek de Jong – Pier en oceaan
Arnon Grunberg – De man zonder ziekte
Peter Terrin – Post mortem
Marja Vuijsje – Ons kamp
Tommy Wieringa – Dit zijn de namen

Vanaf vandaag zal ook een lezersjury optreden. Deze jury kiest het beste boek uit de vijf genomineerde titels op de shortlist. Zij delen hun leeservaringen op een discussieforum online. Iedereen, niet enkel de 100 lezers van de lezersjury, kan de meningen op het discussieforum naar waarde schatten en meediscussiëren. De winnaar van de Prijs van de Lezersjury ontvangt 2.500 euro en een pen van Montblanc.

Vakjury en Lezersjury hoeven het niet met elkaar eens te zijn en mogen een verschillende auteur bekronen. Op 4 mei 2013 wordt duidelijk wie er in de prijzen vallen.

De plicht van de dichter – Hugo Claus en de politiek



Op 15 maart 2013 verschijnt bij De Bezige Bij – Antwerpen de essaybundel De plicht van de dichter. Hugo Claus en de politiek, onder redactie van Kevin Absillis, Sarah Beeks, Kris Lembrechts en Georges Wildemeersch. Ter gelegenheid van het verschijnen van dit boek organiseert het Studie- en Documentatiecentrum Hugo Claus op deze dag bovendien een aantal activiteiten op de stadscampus van de Universiteit Antwerpen.

Lees verder >>