Tag: studiekeuze

Het gaat om kennis, het beheren en genereren van kennis

Door Jan Konst

Afgelopen zaterdag luisterde ik aan de Universiteit Wenen met ongeveer vijftig andere neerlandici uit het Duitstalige gebied naar een voordracht van Hans Bennis. De algemeen secretaris van de Taalunie sprak over de opleiding neerlandistiek aan de universiteiten in Nederland. Zoals anderen vóór hem presenteerde ook hij alarmerende cijfers. De neerlandistiek dreigt een exotisch vak te worden, een orchideeënvak, zoals dat in Duitsland wel genoemd wordt.

De Duitse neerlandistiek heeft deze status al langer. Wij zijn officieel een ‘klein vak’ en over ons wel en wee – en dat van 118 andere kleine, zowel geestes- als natuurwetenschappelijke vakken – waakt sinds 2005 een onafhankelijke onderzoeksinstelling: de Arbeitststelle Kleine Fächer van de Universiteit Mainz.

Sinds haar oprichting heeft deze organisatie de personeelssituatie en de studentenaantallen, de problemen en de perspectieven van vakken als het Nederlands (of de slavisitiek, het Nederduits, het Deens, het Neolatijn, het Sorbisch enz. enz.) onder de loep genomen. Er kwamen aanbevelingen, er werd extra geld vrijgemaakt en er is gelobbied. Lees verder >>

Nederlands is stiekem gewoon een bètastudie

Door Mark Visscher

De grootste misvatting over de studie Nederlands is dat de buitenwereld denkt dat de matching bestaat uit drie vragen die positief beantwoord moeten worden voor toelating:

“Heeft u dyscalculie?”
“Jazeker, mijnheer. Getallen interesseren mij het minste niet.”
“Dat is goed nieuws. Bent u in het bezit van meer boeken of Facebookvrienden?”
“Boeken, uiteraard, mijnheer.”
“Heel fijn, heel fijn. Wilt u romanschrijver, dichter of journalist worden?”
“Ik voel mij meer dichter, mijnheer. Maar als u enkel romanschrijvers zoekt teken ik daarvoor, mijnheer.”

Architect

Lang heb ik getwijfeld of ik wel Nederlands wilde studeren. Vroeger wilde ik architect worden. Wolkenkrabbers bouwen en zo. Schrijver leek me ook wel wat, maar mijn voorkeur ging uit naar architect. Een slechte schrijver kon men wegleggen, een architect met slechte smaak bracht nog wel brood op de plank. Had ik toen geweten dat ik nu het liefst door vijftiende-eeuwse kronieken blader, dan had ik geschiedenis, Duits en Latijn nooit laten vallen ten faveure van natuur- en scheikunde. Maar goed, een vijftienjarige kun je zoiets niet kwalijk nemen. Lees verder >>