Tag: Sinterklaasfeest

“U bent erg mooi en u ziet er niet gevaarlijk uit.”

Over het ethos van Sint Nicolaas

Door Ton van der Wouden

5 december is een ideale datum om een klassiek heikel punt aan te snijden: de geloofwaardigheid van Sint Nicolaas. Zoals wij allen weten loopt er een diepe kloof door onze maatschappij, een kloof die de gelovigen scheidt van de niet-gelovigen. Dat die kloof, al dan niet toevallig, ongeveer lijkt te correleren met een zekere kalenderleeftijd is nu niet relevant – er zijn zo veel meer oninteressante correlaties. De vraag die vandaag centraal moet staan, is waarom we in hemelsnaam in de Sint zouden geloven, ondanks dat er soms reden is voor ongeloof.

Voor een begin van een antwoord op die vraag gaan we te rade bij de retorica, de wetenschap van de welsprekendheid. En we kunnen juist nu des te gemakkelijker terecht bij die retorica, omdat er vorige maand een mooie bundel verschenen is met een verzameling opstellen over de geloofwaardigheid van sprekers, politici en andere publieke figuren (Vertrouw mij! van De Jong, Van Marion & Rademaker 2018) (onthulling: ik ken de redacteuren goed tot zeer goed). In de bundel worden de middelen tot manipulatie van de geloofwaardigheid begrijpelijk uitgelegd, en ze worden toegepast op uiteenlopende figuren als Hilary Clinton en Geert Wilders, en op groepen als niqaab-draagsters en leden van een outlaw motorclub. Lees verder >>

Gedicht: Charivarius – St. Nicolaasklacht

St. Nicolaasklacht

O, Sinterklaas, verschriklijk feest! o, jaarlijksche bezoeking!
U treffe in dit klaaglied mijn verwensching en vervloeking!
O avond van geheimpjes, van surprises en cadeaux,
Van pakjes van de post en mandjes van v. Gend & Loos,
Die ‘k eerst een half uur stil laat staan, dan open met een zucht,
Omdat ‘k, geleerd door droeve ondervinding, d’ inhoud ducht;
Het angstzweet breekt me uit en ‘k sta op ’t punt om te bezwijken:
Als ’t voorwerp nakend voor mij ligt – ik durf haast niet te kijken:
Een kussen, dat ‘k niet noodig heb, een inktpot, of zoo iets,
Och kom, ik heb een vulpen, en zoo’n ding dat dient tot niets!
Een nare dure, vaas – o jee, die moet j’ ‘een plaatsje geven!’
En wat het leelijkste is, dat blijft gewoonlijk ’t langste leven; Lees verder >>

Zijn knecht staat te lachen

Door Aart G. Broek

Kinder- en jeugdkoor tijdens repetitie o.l.v. Enid Hollander – foto Aart G. Broek

Na de gewelddadige revolte van mei ’69 op Curaçao dienden niet alleen de gouverneur, de premier en de hoofdcommissaris een zo donker mogelijke huidkleur te hebben, maar ook Sinterklaas. Op het eilandelijke Peter Stuyvesant College (PSC) – een school voor havo/VWO – kleurde Sinterklaas en verbleekten de Zwarte Pieten uit protest tegen onderdrukking en racisme van het moederland: Nederland. Eigenlijk diende het feest voorgoed van het eiland verbannen te worden.

Na enkele jaren was op het PSC Sinterklaas weer wit. De Zwarte Pieten werden weer flink zwart geschminkt met een moeilijk verwijderbaar smeersel, óók al waren de knechten zelf reeds meer of minder donker gekleurd. Op alle andere scholen was het niet anders. Was er niets veranderd? Ja wel, op korte termijn minder radicaal handelen en op de lange duur ingrijpender ontwikkelingen. Lees verder >>

Vaarwel Zwarte Piet?

Door Willem Kuiper

Afgelopen zaterdagmiddag ben ik naar het lokale filmhuis ‘De Fabriek’ geweest, ideetje van mijn echtgenote, om daar de film Wild geraas. Een zoektocht naar de oorsprong van het Sinterklaasfeest te bekijken.

wild-geraas

Had er op voorhand een hard hoofd in of ik dat wel leuk zou gaan vinden, want ik erger mij groen en geel aan alle onzin die er over Sinterklaas en Zwarte Piet rondgebazuind wordt. Lees verder >>

Column 94 : Zwarte Piet

Door Willem Kuiper

Nog niet zo heel erg lang geleden, als de R in de maand kwam, dan ging het mosselseizoen van start. Wat er met die mosselen, of mossels zo u wilt, gebeurd is, Joost mag het weten. Feit is dat een 2 kg. zak Prins en Dingemanse – beter bestond er niet – nu € 11,99 moet kosten, terwijl er amper volgroeide mosselen in de schelpen te vinden zijn … Heel irritant. Maar nóg irritanter vind ik de commotie rond het Sinterklaasfeest, waarvan onze media overlopen. Alsof er niets belangrijkers is om je over op te winden. Bijvoorbeeld de teloorgang van de postbode.

Waar gaat het om? Sinterklaas zou een racistisch feest zijn, want daarin speelt de zwarte man een ondergeschikte rol ten opzichte van de witte man – hoop dat ik het zo goed heb samengevat. Dit vonnis wordt vooral geveld door niet witte mannen van Surinaamse komaf, die in de maanden voorafgaand aan het Sinterklaasfeest op basis van het feit dat een verre voorouder als slaaf van West-Afrika naar Zuid Amerika vervoerd werd, zich diep beledigd voelen over Zwarte Piet als knecht van de goedheiligman, of die door over hun toeren geraakte peuters in de supermarkt herkend worden als een Zwarte Piet in burger. Nee, wat dat betreft heb ik meer te doen met nette mannen van mijn leeftijd die geboren zijn met de achternaam Sintnicolaas of jonge gasten uit de buurt die door hun vader bij de burgelijke stand zijn aangegeven als Piet Zwart.
Lees verder >>