Tag: Paris et Vienne

Paris ende Vienne : Naschrift

Volgens mijn exemplaar van het Dictionnaire des lettres françaises. Le Moyen Age (1992) werd Paris et Vienne in 1432 als prozaroman geschreven door Pierre de la Cépède. Er zijn 8 handschriften bekend alsook een dozijn oude drukken, en de roman werd vertaald in meerdere nabuurtalen. Dat is alles. Ook van de website Archives de littérature du Moyen Age (ARLIMA) zult u niet veel wijzer worden … Gelukkig bezit ik een digitale kopie van een protoversie van de Bibliografie van de laat-middeleeuwse volks- en triviaalliteratuur van R.J. Resoort, en zo weet ik dat er tot en met 1528 niet minder dan 63 drukken zijn geteld in 9 talen. Natuurlijk is er de onvermijdelijke lange en een korte versie, en natuurlijk volgt Gheraert Leeu de korte versie. Voor meer informatie verwijs ik u naar de dissertatie van de Duitse Romanist Robert Kaltenbacher: Der Altfranzösische Roman Paris et Vienne, (1901), herdrukt in 1904 en recentelijk in 2010.
     In 1349 werd de Dauphiné bij gebrek aan een mannelijke erfgenaam verkocht aan de kroonprins van Frankrijk. Mogelijk is deze transactie destijds een aanleiding geweest voor het schrijven van deze roman, maar in de ‘korte’ versie speelt dit geen enkele rol meer. Opvallend in onze versie is de rol die het hertogdom Brabant en en het graafschap Vlaanderen spelen.

Lees verder >>

Paris ende Vienne : Compleet

Voor het gemak van de lezer(s) heb ik een cumulatieve editie van de feuilleton-afleveringen van Paris ende Vienne gemaakt. Omdat de roman zo compact is, heb ik besloten de Franse voorbeeldtekst erbij te laten. Wie bereid en in staat is zich dit literaire Frans eigen te maken – géén heksenwerk – kan op Gallica, de website van de Bibliothèque nationale de France, stapels zestiende- en zeventiende-eeuws drukwerk vinden over middeleeuwse literaire helden, opnieuw opgemaakt, geredigeerd, naverteld en soms van een nieuw slot of een vervolg voorzien. Die boeken zijn destijds niet of nauwelijks in het Nederlands vertaald. Wie geïnterresseerd is in laat-middeleeuws populair proza ontkomt er niet aan zich door deze rijstebrijberg heen te lezen om zo in dit literaire Luilekkerland door te dringen.
     Ik weet het, het lezen van drukwerk met in de rechterhand een potlood om aantekeningen in de marge te maken, is een bezigheid en een vaardigheid die razendsnel terrein verliest bij de smartphone generatie. Wat daarvan de lange termijn gevolgen (kunnen) zijn? Lees daarover de Duitse arts en hersenwetenschapper Manfred Spitzer: Digitale Demenz (2012), in het Nederlands vertaald als Digitale Dementie. Zie hier een interview met hem.
     Wie kennis wil maken met de middeleeuwse romanwereld mag net als ik dagelijks de computer gebruiken om gericht te zoeken, maar moet daarnaast blijven lezen, lezen en nog eens lezen.

De cumulatieve editie vindt u onder deze link.

Willem Kuiper