Tag: moppen

Nieuw op Neerlandistiek: Vertelcultuur

Vertelcultuur is in 5 jaargangen tweemaal per jaar verschenen als e-zine (2013-2018), en was in zekere zin een voortzetting van het glossy papieren tijdschrift Vertel Eens… (2006-2012). Vanaf 2019 gaat Vertelcultuur verder in de vorm van blogs onder de paraplu van Neerlandistiek. In Vertelcultuur worden artikelen, aankondigingen en recensies geplaatst die iets te maken hebben met mondelinge tradities en het vertellen van (volks)verhalen. Maar bij uitbreiding kan ook aandacht besteed worden aan verhalende liederen (balladen) en andere gezongen voordrachten. Ook de schriftcultuur en de letterkunde kunnen aan bod komen, evenals methodes voor de analyse van (heel veel) teksten zoals die bijvoorbeeld in de digital humanities ontwikkeld worden. Het aandachtsveld beperkt zich niet noodzakelijk tot Nederland en Vlaanderen – ook mondelinge overlevering elders in de wereld verdient aandacht. Temporeel is de blik ruim bemeten, in principe van de klassieke oudheid tot de dag van vandaag. Zo wordt er niet alleen gekeken naar traditionele mythen, sagen, legenden en sprookjes, maar ook naar moppen en broodjeaapverhalen die tegenwoordig circuleren met de snelheid die het internet kan bieden. Bijdragen over visuele (volks)verhalen, bijvoorbeeld in de vorm van memes en Photoshop-lore, maar ook in de vorm van tv-series en films, zijn eveneens welkom.

Voor het aanleveren van kopij kunt u uw bijdrage sturen naar Theo.Meder@Meertens.knaw.nl

Oude afleveringen van Vertelcultuur zijn nog altijd hier te downloaden.
De Facebook-pagina van Vertelcultuur is hier te vinden.

Komt een leraar bij het Meertens Instituut

Door Roland de Bonth

‘’Man komt ’s avonds thuis en merkt dat een andere man ’s avonds bij z’n vrouw in bed is geweest. Hij zoekt het hele huis af en kijkt tenslotte ook in de slaapkamerkast, daar staat een totaal naakte man, en toen die ene man vroeg wat de andere daar deed, antwoordde de man in de kast: U kunt het geloven of niet maar ik wacht op de tram.”

Deze mop is bijzonder. Niet omdat hij onweerstaanbaar grappig is, maar omdat hij is opgetekend in het dagboek van Anne Frank. Zelf vond ze de mop kennelijk ook niet echt de moeite waard om gelezen te worden want de pagina’s waarop deze en enkele andere schuine moppen waren opgeschreven, had Anne met bruin gompapier afgeplakt. Met behulp van nieuwe digitale technieken was het mogelijk de afgedekte pagina’s zichtbaar te maken. Publicatie van de pagina’s kon daarna niet uitblijven, want alles wat Anne Frank geschreven heeft, bezit nieuwswaarde. En op 15 mei berichtten tal van media over de pagina’s met de ‘schunnige moppen’ (zie bijvoorbeeld hier en hier). Lees verder >>