Tag: Legenda aurea

Gulden legende, deel I

Door Willem Kuiper

Werd op 7 februari 2012 het tweede deel gepresenteerd van deze tweedelige kritische editie van de oudste Middelnederlandse vertaling van de Legenda aurea, geredigeerd door de Hernse kartuizer Petrus Naghel (gest. 1395), die deze vertaling in 1357 voltooid zou hebben, vandaag kan ik u met een gevoel van bevrijding en trots melden dat nu ook het eerste deel verschenen is. Daarmee is niet alleen de editie compleet, maar beschikt de lezer / gebruiker ook over de onontbeerlijke inleiding compleet met appendices en registers.

Lees verder >>

Column 97 : celibaat

Door Willem Kuiper


“Nederlandse priesters worden zeldzaam: tweederde uit buitenland” kopte de NRC van donderdag 14 augustus.
  Wist ik al lang. Toen mijn dierbare tante Lies al weer heel veel jaren geleden te Alkmaar begraven werd onder de schaduw van de hoofdtribune van het oude AZ67-stadion, terwijl het vroor dat het kraakte, werd de uitvaartdienst geleid door een Poolse kapelaan, destijds een nouveauté: “Zij roeste in vrede!”
  Je zult maar behept zijn met de slappe lach.

Eén van de, zo niet dé hoofdoorzaak van het gebrek aan priesters is m.i. het celibaat: de belofte zich niet aan een ander mens te binden en zich te onthouden van alles wat met seks te maken heeft. Leven als een engel op aarde. Op zich is daar niets op tegen, alleen het is waanzin om zo iemand in te zetten als zielzorger van gehuwde mensen.
  Gedurende de Middeleeuwen was het celibaat voorgeschreven voor kloosterlingen, niet voor wereldlijke geestelijken. En waarom ook niet? Sommige apostelen waren ‘gewoon’ gehuwd, Petrus inclusief. Wist iedereen in de Middeleeuwen. En hij had ook nog een dochter, Petronilla geheten. Bloedmooie meid! Om ervoor te zorgen dat daar geen ongelukken van kwamen, was zij chronisch bedlegerig. Wat wel vragen opriep bij de mensen rond Petrus, aangezien hij andermans dochters aan de lopende band genas. “Waarom genees je je eigen dochter niet?,” vroegen zij Petrus. “Omdat dat beter voor haar is,” antwoordde Petrus. “Maar omdat jullie mij niet geloven, kom vanavond bij mij eten en dan zul je het zien.”
Lees verder >>

Kerstmis in de Gulden legende

Volgens de Romeinse kalender was de nacht van de 24e naar de 25e december de donkerste en langtste nacht van het jaar. Een uitgelezen nacht om het Licht der Wereld geboren te laten worden. Hoe dat allemaal in zijn werk ging, en waarom het ging zoals het ging, is gedurende de Middeleeuwen in meer dan één boek beschreven. Een heel belangrijke bron van kennis is de Legenda aurea, in het Middelnederlands vertaald als Gulden legende door Petrus Naghel van Aalst, en naar men denkt voltooid op 9 januari 1357.
     Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan het eerste deel van de editie van de Gulden legende. Deel 2 verscheen begin dit jaar, zoals u hier in dit Neder-L bericht kunt lezen. De legende waarin Kerstmis uit de doeken gedaan wordt, staat in het eerste deel van deze tweedelige editie. Bij wijze van Kerstgeschenk bied ik u namens de drie editeurs (Amand Berteloot, Geert Claassens en Willem Kuiper) een voorpublicatie aan van deze legende. U kunt hem op het scherm lezen of downloaden en afdrukken door op deze link te klikken.

Gulden legende, deel II

 

 

7 februari j.l. werd te Leuven, België het tweede deel gepresenteerd van de tweedelige kritische editie van de oudste Middelnederlandse vertaling, geredigeerd door de Hernse kartuizer Petrus Naghel (gest. 1395) die in 1357 deze vertaling voltooid zou hebben. Petrus maakte gebruik van een handschrift van de Legenda aurea dat zijn broer voor hem in Bourgondië gekocht zou hebben.

Lees verder >>