Tag: journalistiek

Wereldtalen, moeilijke talen, uit elkaar gevallen talen en toontalen

Door Marc van Oostendorp

Nederland heeft een betrekkelijk groot aantal schrijvers over taal, maar er is maar één echte taaljournalist en dat is Gaston Dorren. Zijn nieuwe boek, Babel, is onlangs verschenen in het Engels en wordt nu volgens Dorrens website in 14 talen vertaald.

In april verschijnt de Nederlandse editie, maar ik kon niet wachten, dus ik las de Engelse.

Dorren schrijft, anders dan de meeste andere schrijvers, niet over een taal, maar over talen. Dat deed hij twintig jaar geleden al in zijn boek Nieuwe tongen, over de talen die in Nederland gesproken worden, en later in Taaltoerisme / Lingo, over de talen van Europa. In Babel is nu eindelijk de hele wereld zijn terrein en behandelt hij de twintig grootste talen, van het Vietnamees (83 miljoen sprekers) tot en met het Engels (anderhalf miljard, als we de sprekers als tweede taal meerekenen).  Lees verder >>

Taal in een weekendkrant

Door Siemon Reker

Lezen veel abonnees een krant he-le-maal, laat staan een weekendkrant? Ik krijg NRC Handelsblad al een poosje dagelijks bezorgd maar ik kan me niet herinneren dat ik een exemplaar geprobeerd heb, van A tot Z te lezen. Dat is dit weekend veranderd – opeens zag ik dat er stukken in staan over het Rif-gebied in Marokko waarbij er niet over en weer naar elkaar verwezen wordt of hoe er op meerdere plaatsen sprake is van platformeconomie om zomaar iets te noemen.

Gelezen met het oog op taal – aha, staan er veel taalfouten in die krant? Nee, lezer, ik heb niet in de eerste plaats corrigerend gelezen, maar daarover verderop nader. Lees verder >>

“Kind moet over op het ‘plat’”

Door Leonie Cornips

“Kind moet over op ‘plat’”, kopt De Limburger afgelopen week boven een artikel van verslaggever Jule Peeters. Waarom besteedt De Limburger juist nu aandacht aan Limburgs op de peuterspeelzaal en waarom op deze wijze? Waarom ik namens de leerstoel Taalcultuur in Limburg pleit voor meertalige peuterspeelzalen schreef ik in twee eerdere columns (hier en hier), en over de urgentie om aandacht te besteden aan de toekomst van het Limburgs (het Limburgs is de officiële benaming volgens het Europees Handvest voor regionale talen of minderheidstalen hoewel de Provincie Limburg de noemer streektaal hanteert en sprekers in Limburg dialect of plat) schreef ik hier en hier.

Het verslag in De Limburger bevat dus niets nieuws. De Gedeputeerde van Cultuur van de Provincie Limburg zei in november 2017 al toe op basis van onderzoek door mijn leerstoel een taalbeleid te ontwikkelen voor de peuterspeelzalen in Limburg. De organisaties in Limburg die zich bekommeren om de toekomstige vitaliteit van het Limburgs delen in oktober 2015 dit pleidooi in het visiestuk ‘Sjiek is miech dat!’ dat als belangrijke input diende voor de Erfgoednota van de Provincie Limburg. Lees verder >>

Sjwavuur

Eindelijk een nieuw taaljournalistiek tijdschrift

Door Marc van Oostendorp


Waarom heeft niet iedere krant een dagelijkse taalpagina? Nooit kom je de mens zo nabij, als in zijn taal. Verhalen over taal – en daarmee zelfs verhalen over taalwetenschap – zijn uiteindelijk verhalen over mensen. Verhalen over mensen zijn uiteindelijk verhalen over taal. Je kunt er reportages over maken, interviews, achtergrondverhalen, human interest, noem mar op.

Toch bestaat er maar weinig taaljournalistiek.
Lees verder >>

Journalistieke kaalslag in het Noorden

                        Door Bart FM Droog

Gisteren kregen de 750 medewerkers van uitgeversconcern NDC (uitgever van onder meer het Dagblad van het Noorden en de Leeuwarder Courant) te horen dat 250 van hen binnenkort via de WW en de bijstand dwangarbeid in de gasmijnen van Slochteren mogen verrichten.
 
Bij het Dagblad van het Noorden (DvhN) gaat het om alle fotografen en éénenzestig journalisten. Op Woest en Ledig bericht NDC-employée en literatuurjournalist Joep van Ruiten over de journalistieke kaalslag in het Noorden des lands:
www.woestenledig.com/woestenledig/2013/06/niemand-is-gebaat-bij-een-lege-redactie.html

De nalatenschap van Harmen Siezen

Door Marc van Oostendorp

Toen enkele weken geleden bekend werd dat het journaal voortaan ‘richting spreektaal’ zou ‘opschuiven’, bleef het opvallend stil in Nederland. Terwijl dit misschien weleens een van de belangrijkste taalgebeurtenissen van 2012 zal blijken te zijn, een teken van een ingrijpende, langdurige verandering van onze opvatting over taal. Jan Kuitenbrouwer mopperde in de NRC, maar dat ging uiteindelijk meer over het beleid van de publieke omroep. Taalschrift, het elektronische tijdschrift van de Taalunie, plaatste gisteren een schreeuwerig stukje van de Vlaamse columnist Patrick De Witte, dat vooral opvalt door het volstrekte gebrek aan argumenten en de voorkeur voor bizarre beeldspraak. Maar serieuze aandacht voor de kwestie is er bij mijn weten tot nu toe niet geweest. Lees verder >>