Tagarchief: gedichten 20e eeuw

Gedicht: Guus Valleide • Nutteloos voorstel

Nutteloos voorstel Je kan een toon aanslaan in woord en geschrift waar een ieder van ophoort en wel wel mompelt tot iemand anders zijn ei weleens kwijt wil en iedereen ei ei roept. Wie aan de rekstok de reuzenzwaai heeft … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Guus Valleide • Ik herinner mij regen, gladgepoetst

Ik herinner mij regen, gladgepoetst als een tinnen schaal; in de bibliotheek zaten verzorgde oudere heren, op scheermessen en vogeltjes, een meisje van het operaballet sliep ongenuanceerd en ook ik kwijnde weg, beleefder. op mijn hand lag uren een lepe … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Frans Vogel • Hoezo geen reclame?

Hoezo geen reclame? Ik zou mij geen raad weten, zonder. En dat dan in letterlijke zin. Want goeie reclame geeft m’ onder meer advies, duwt me de richting in van de keus die ’k het best kan maken: commercials en … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Riekus Waskowsky • Elfde Elegie

Elfde Elegie (voor Karin Röling-Gellinek) omdat ze het zo fijn vond, dat de ijsberen wit zijn en van bosbessen houden, draaiden we ‘Mingus, Oh Yeah’ op die hifi platenspeler in luxe houten cassette met beschermkap, 4 snelheden en gevoelige naald. … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Christine D’haen • Eva uit Adam slapend

Eva uit Adam slapend God, op den zesden dag beval dat Adam lag en slapend ’t lichaam overliet; Adam vervulde ‘t, lei het hoofd onder een boom met bloeiend ooft en sliep terwijl God Eva schiep. Temidden ’t woud vol … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Christine D’haen • Vijfde grafgedicht voor Kira van Kasteel

Vijfde grafgedicht voor Kira van Kasteel Al wat de moestuin gunt, de groenten van het jaar; het boerenhof, de boter, room en schuimige melk; de herfstelijke boomgaard peer- en appelzwaar; ’t fijn kruid uit wei en tuin, uit ’t bos … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Maurice Gilliams • Posthume tweespraak

Posthume tweespraak Van op de laatste, lange trap naar Thebe verschijnt de wereld die we pas verlieten. – Verloofden zeilen op de lijze meren; de moeders lachen bij de jonge wiegen. Het feest der druiven, die we tóen niet proefden, … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Antony Kok • Soldaten kwartier

[Oorspronkelijke opmaak hier] Soldaten kwartier Banken. Banken. Ruwe planken. Snaaksche schalken. Kleeren zwalken. Kastjes. Kribben. Vloeren glibben. Zingen. Fluiten. Hoemhoemhoem. Luieren. Poetsen. Schuieren. Boem.

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Gust Gils • hoe schoon nietwaar het land des zondags

hoe schoon nietwaar het land des zondags (morgen beloftevol openstralend en straks na de middag zullen overal dezelfde bronstige koppels wandelen in eer en deugd hun verlangen behoeft bliksemafleiders) laat nu niet na een vroege buurttram te nemen gij kunt … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Wies Moens • Toen ik als een dorstige ree

Toen ik als een dorstige ree naar de stille meren van Uw ogen kwam, waren mijne leden gesneden uit het licht dat van de melkweg over de weiden zinkt. Er was zacht geritsel boven de zoete maansikkel van Uw voorhoofd … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged | Één reactie