Tag: F. Starik

De poëzie van het aftakelen

Herdenking F. Starik – 1958-2018

Door Nico Keuning

Bijna een jaar geleden, op 16 maart 2018, overleed de dichter en schrijver F. Starik, pseudoniem van Frank von der Möhlen, op 59-jarige leeftijd. Een jaar voor zijn dood werd hij aan zijn hart geopereerd. Hij herstelde moeizaam, slikte Refusal tegen zijn drankverslaving en probeerde vergeefs van het roken af te komen. En hij schreef, want hij wilde ‘in de wereld’ blijven. Tot zijn hart het toch begaf. Deze maand is zijn boek Klaar verschenen als opvolger van Moeder doen, over het aftakelingsproces van zijn dementerende moeder. Maar tussen de bezoeken aan zijn moeder door heeft Starik over zijn eigen ziekte, de operatie en het moeizame herstel geschreven. In hoofdstuk V dringen wij zijn laatste maanden binnen.

Mijn eerste ontmoeting met F. Starik vond plaats in 2004. Frank had mij gevraagd om in Amsterdam in een bovenzaaltje van café-restaurant Kapitein Zeppos, adres Gebed zonder End, een workshop over de poëzie van Jan Arends te geven aan oud-psychiatrisch patiënten. Frank zat beneden aan een biertje. We praatten wat. Hij vertelde dat Adriaan Jaeggi was overleden en huilde, wat mij onmiddellijk voor hem innam. Hij heeft me nog eens gevraagd voor MAF, het Mad Arts Festival in Haarlem. Met enige regelmaat kwamen we elkaar in het literaire circuit tegen. Lees verder >>

Gedicht: F. Starik – Volgende keer & Het evangelie van Starik

Dichter en ‘Eenzame uitvaart’-coördinator F. Starik overleden.

Volgende keer

Als ik in een volgend leven terugkom, graag zonder
mondkapjes, plastic handschoenen, graag geen
verpleegsters met een mutsje op, leggende infusen
aan ziekenhuisbedden, graag zonder ziekenhuizen

in het algemeen, helemaal geen. Als ik in een volgend leven
terugkom, graag, laten we dan in ieder geval een paar
dingen afspreken; geen verrassingen meer, laat ons
de volgende keer allemaal tegelijk het pand verlaten

niet dat telkens zomaar iemand, terwijl we staan
te praten, ertussenuit wordt gehaald, midden in een gesprek
vertrekt, alsof er een mobiel afgaat – die neem je even op.

Dat er ergens iemand aan je denkt. Worstelt met een vraag alsof
jij daarop een antwoord weet. Dat dus allemaal graag niet nog
een keer. Mobieltjes uit. Mondkappen af. Zo niet meer. Stop.

uit: Victoria (2009)

*

Het evangelie van Starik

Ik moet mijn zoon nog zeggen
dat hij moet leren op zichzelf
te staan, ik moet hem uitleggen

je komt alleen, je gaat alleen
en onderweg zijn vele wegen
maar die gaan nergens heen.

Twaalf is hij. En grijnst verlegen.

F. Starik (1958-2018)
uit: Songloed (2007)

———————————–