Tag: e-boeken

Geesten vangen

Ik lees af en toe e-boeken, maar ze hebben minstens één groot nadeel. Het zijn, als ik Sting even uit zijn verband mag rukken, een soort spirits in the material world, met als gevolg dat ik ze, bij gebrek aan zichtbaarheid hunnerzijds, domweg vergeet. Ik vergeet waar ze zijn, vergeet dát ze er zijn, vergeet zelfs dat ik ze aan het lezen ben of dat ik er iets in kan opzoeken.

Maar ik heb een oplossing bedacht, en die gaat als volgt.

Lees verder >>

600 titels uit de DBNL nu ook als e-book beschikbaar

Vanaf vandaag zijn 600 titels uit de DBNL-collectie ook als e-book te lezen. Dit aantal zal de komende tijd verder toenemen.

Er wordt proza aangeboden, waaronder Ideën van Multatuli, de historische romans van Bosboom-Toussaint en Hendrik Conscience, De kleine Johannesvan Frederik van Eeden en Eva van Carry van Bruggen. Verder maakt een bescheiden hoeveelheid jeugdliteratuur, poëzie en non-fictie deel uit van de 600 e-books: Robinson Crusoë, Niels Holgersson en Dik Trom. Onder de noemer poëzie vallen de Verzamelde gedichten van Marsman, De drie zustersteden van Ledeganck en Mei van Gorter. Binnen de non-fictie zijn onder andere beschikbaar: Vincent van Goghs Brieven aan zijn broeder, Henri Pirennes Geschiedenis van België en de zeven delen van Wandelingen met pen en potlood van Jacobus Craandijk.

De e-books zijn voor het gemak van de gebruiker ondergebracht in een apart overzicht. Indien van een in de DBNL opgenomen tekst een versie als e-book beschikbaar is, zal dit echter ook bij de afzonderlijke titel te vinden zijn. Of een e-bookversie (of pdf) beschikbaar is, kunt u nagaan door bij de individuele titels te klikken op de link ‘downloads’. Deze link wordt per titel steeds in de linkerkolom aangeboden, zie bijvoorbeeld Démasqué der schoonheid van Menno ter Braak.

Verslaafd aan variatie

Mijn e-boeklezer en ik, we zijn inmiddels meer dan drie maanden bij elkaar. Geen dag heb ik hem uit het oog verloren, al is het maar omdat ik inmiddels mijn abonnement op de papieren editie van NRC Handelsblad heb opgezegd, en de krant alleen nog van mijn apparaatje lees. Maar ik heb ook hoofdstukken uit taalkundeproefschriften, dichtbundels, essays, korte verhalen en romans van het apparaat gelezen. Er gaat bijna geen dag voorbij of ik leg iemand uit wat de voordelen zijn van zo’n elektronisch apparaat, al moet ik toegeven dat ik inmiddels ook wel twee zwarte vlekjes aan mijn grote liefde heb ontdekt: hij is af en toe wat traag, en hij biedt wat weinig variatie.

De traagheid doet zich vooral, of eigenlijk alleen, voor bij e-boeken die ik gekocht heb, niet bij legaal (of zelfs illegaal) gedownloade boeken. Ik denk dat het samenhangt met het feit dat uitgevers grote zorg besteden aan de opmaak van hun boeken. Daardoor worden de bestanden heel groot. Via Cappello 23 van Christiaan Weijts, dat ik op de website van mijn lokale Leidse boekwinkel kocht, telt bijvoorbeeld bijna 1,5 Mb. Ter vergelijking: een door mij zelf in elkaar geknutselde versie van De Berg van Licht heeft ongeveer een kwart van die omvang.

Vanwege die grootte heeft de uitgever het bestand in een aantal deelbestanden geknipt, die ieder voor zich een ‘deel’ van Weijts roman bevatten. Het kost mijn lezer soms bijna een minuut om van het ene deel naar het andere te gaan.

In die minuut kun je natuurlijk even nadenken over het gebodene — beter dan tijdens het gedachteloos omslaan van een pagina. Maar verwend als ik ben door decennialang razendsnel stukjes papier te bedienen, geeft me dat wachten een ongemakkelijk gevoel.

Aan de snelheid kan misschien nog gewerkt worden, maar ik vraag me af of dat ook gaat lukken met de variatie. Ik zit nu al drie maanden met hetzelfde boek in mijn handen, van precies dezelfde omvang en met precies hetzelfde zwartleren omslag. De boeken van uitgevers hebben een eigen typografie gekregen, en hun schermen zien er daarom wel allemaal een beetje anders uit. Maar het blijft een en hetzelfde stuk plastic dat ik in mijn handen heb.

Onder andere om die reden, wijk ik af en toe nog wel uit naar het papieren boek — een andere reden is natuurlijk dat ik soms iets moet of wil lezen dat eenvoudigweg nog niet in elektronische versie bestaat. Misschien is het mijn trouweloze natuur, maar zo’n uitstapje heb ik nodig. Om daarna trouwens weer met hernieuwd enthousiasme terug te keren naar mijn e-boeklezer, waar ik de lettergrootte zelf kan bepalen, en die voor me onthoudt op welke bladzijde ik precies gebleven ben.

Ik weet niet zo goed wat er aan dit probleem te doen is. Misschien loop ik over een jaar of twee wel rond met een aantal verschillende e-boeklezers, een op A4-formaat voor tijdschriften en taalkundige artikelen, een op pocketformaat om in de trein te lezen en een waarvan de grootte tussen de andere twee inhangt voor in bed. Misschien komen er e-boeklezers die jij of de uitgever ook aan de buitenkant van vormgeving kan veranderen naar gelang je stemming of de inhoud van het boek. Misschien is die behoefte aan variatie wel in mij ingebakken door decennia van gewenning aan het feit dat bijna ieder boek dat je in je handen neemt er weer net anders uitziet, net iets anders voelt en ruikt dan elk ander boek dat je ooit hebt mogen aanraken. Als dat zo is, zijn drie maanden gewoonweg nog niet genoeg om af te raken van mijn verslaving aan variatie.

De weg van de Winkler Prins

Ruim een maand heb ik mijn e-boeklezer nu in mijn bezit, en de uitgevers en boekverkopers overal ter wereld vieren uitbundig feest. Mijn honger naar boeken kent geen grenzen; zoals de gokverslaafde naar zijn pokerwebsites surft, de anorexiapatiënte naar de weblogs van haar lotgenoten, zo breng ik halve nachten door op jacht naar nieuwe elektronische boeken.

Het begon op sites als Manybooks.net, Feedbooks.com en Gutenberg.org, waar je gratis rechtenvrije klassiekers van over de hele wereld kunt krijgen. Iedere dag komen er wel nieuwe titels bij, en hoewel ik moet toegeven dat een heleboel titels ook mij niets zeggen, kan ik me toch maar nauwelijks voorstellen dat iemand het Handboek voor den kaasmaker in Nederland kan weerstaan, of The Art of Public Speakingvan Dale Breckenridge Carnegie.

Bovendien bood NRC Handelsblad een proefabonnement aan op de elektronische versie, en dat proefabonnement heb ik snel genomen. Aan het eind van iedere werkdag download ik alle artikelen van de nieuwe krant zonder advertenties en andere onzin op mijn lezertje, zodat ik hem al in de trein naar huis kan lezen.

Maar al snel was ook dat niet genoeg meer, en ben ik bij een aantal on-lineboekwinkels iets gaan kopen: om te beginnen het brievenboek van W.F. Hermans en Gerard Reve, ‘Verscheur deze brief’ bij Selexyz.nl, de roman ‘Via Cappello 23’ van Christiaan Weijts bij Bruna.nl en de roman ‘Ruhm’ van Daniel Kehlmann bij Libri.de, en ‘Survivre aux crises’ van Jacques Attali bij Fnac.fr.

Ook pdfs van taalkunde-artikelen heb ik wel gedownload, al zijn deze vanwege de figuren eigenlijk alleen goed te bekijken als pdf-bestand, en is een e-boeklezer om technische redenen (de resolutie van het scherm is niet zo hoog, en het schermpje zelf is klein) niet heel prettig te lezen als een elektronisch boek.

Bijna duizend boeken heb ik inmiddels op deze manier gedownload – of mijn e-boeklezer het volhoudt tot ik al deze boeken gelezen heb, is de vraag. Waarschijnlijker is dat het apparaat al vervangen is voor ik er vijfhonderd gelezen heb, want er kan nog van alles beter aan het apparaatje – zoals die resolutie, of het knopje dat je moet gebruiken om te bladeren, dat ik een beetje stroef vind.

Maar vooral valt er ook nog wel een heleboel te verbeteren in de verkoop van die boeken. Ik ken eigenlijk geen goede, prettige website waar je goed kunt zoeken, alle boeken van te voren kunt inzien en niet bedonderd wordt doordat je er klassiekers die je elders in precies dezelfde editie gratis kunt krijgen voor drie of vier euro krijgt aangeboden. Bovendien zijn ook de boeken van de levende auteurs, hoe je het ook bekijkt, nog veel te duur: meestal drie of vier euro goedkoper dan het papieren exemplaar (en soms zelfs duurder, omdat de prijs van het e-boek is afgeleid van de dure hardcover ook als er al een paperback verschenen is).

Dat gaat vast allemaal veranderen. U gaat binnen nu en drie, vier jaar ook een e-boek kopen en dan gaan de meesten van u ook voor de bijl. We gaan die boekwinkels niet meer in, omdat ze over het algemeen helemaal niet hun best doen om leuke boeken aan te bieden, en kennis, en sfeer, maar in plaats daarvan denken in stapels bestsellers naast de kassa – bestsellers die we ook zelf kunnen bijhouden. Over tien, vijftien jaar gaan we al onze boeken wegdoen, behalve de hele mooie.
U gelooft mij niet, u denkt dat ik overdrijf. Mensen willen boeken in de kast hebben staan, want dat staat zo gezellig. Ze willen een boek kunnen ruiken, zegt u, en het papier horen ritselen. Dat mag allemaal zo zijn – maar er zijn ook mensen die boeken willen lezen. Dat is nu al in sommige opzichten prettiger vanaf een e-boeklezer dan uit een stapel papier. Het duurt niet meer dan een paar jaar en dan gaan al onze leesboeken dezelfde richting op als onze langspeelplaten en de Winkler Prins.