Categorie: pas verschenen

Gedicht: Liesbeth Lagemaat • De rouw van het nevelkind

Uit Vissenschild. Een episch gedicht van Liesbeth Lagemaat. Het gedicht wordt uitgevoerd als gesproken opera op 19 november in Perdu in Amsterdam.

De rouw van het nevelkind

Dan sluipt het schirrezusje langs de plas, haar zweemkompaan
ooit gebotseld uit hersenkrampen van een allenig kinderwezen.

Aan te roepen als een zilveren fluitje in de nacht.
Waar weven draden zich van dauwkind naar Elpis in de ochtend

straks, die komt. Hoe de weteringdamp in zichzelf verwart.
Nevel zoekt: is dat een passende afdruk in gras, kan dampvoet staan

in dat stuk getekende modder. Zuchtzusje spreidt zich uit
op de doofstomme akker. En speurt. Sluierdans, dat ook, maar

vanwege de breuklijn, getrokken vannacht.

Wat blijft: de trekking naar haar. Wat blijft: een richtingloos
zoeken. Zoveel vocht is de wereld ten spijt. Nimbus. Nimbus.

Een bij duikt diep in het vingerhoedskruid, mus bekt stupide in
graangruis, een zinloze wesp tilt zijn achterlijf op, bladnerven

doorlaten een grim van licht. De dag heeft zichzelf in het water
geflikkerd, kringen, plichtmatig. Een tor met zwarte kabots landt

op rietkraag. Hakselstro. Een schunnige zon. Schirrekind spreidt
vingers naar niets. Zal blijven: een echo. Niks geen loutering

is het niets. Zal blijven: gejank dat niet meer uit je schedeldak is
weg te krassen, zal blijven een tong van chloor, schaamte

de doezelveer die elke klank ineen doet stuiken voordat een woord
gebrakt. En dan nog. Niemand hoort. Nevel spreidt zich en spiedt.

Het koolzaadveld overrompelend.

Liesbeth Lagemaat (1962)
uit: Vissenschild (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Een nieuwe aflevering van het Woordenboek van de Vlaamse Dialecten (WVD): Eten en drinken

Het Woordenboek van de Vlaamse Dialecten (WVD) inventariseert de dialectwoordenschat van Frans-, West-, Oost- en Zeeuws-Vlaanderen. Vlaams is in het WVD dus in zijn dialectologische betekenis opgevat, namelijk als een term voor de dialectgroep in het zuidwesten van het Nederlandse taalgebied. Het is een zusterproject van de reeds afgesloten projecten Woordenboek van de Brabantse Dialecten (WBD, 1960-2005) en Woordenboek van de Limburgse Dialecten (WLD, 1960-2008).

Lees verder >>

Gedicht: Herman Leenders • Hij

Uit Overstekend wild, de nieuwe bundel van Herman Leenders.

Hij

hij smokkelt zich naar binnen
niemand merkt hem op
in de haard de kelder het washok
niemand ziet hem in de tuin
doorzichtig en meegaand als hij is
vanzelfsprekend als de notelaar
als houtworm in het gebinte
roddelend met de kauwen en kraaien
lonkend in de spiegel
hij grijnst en spot
het spook met de happy socks
schreit als een krolse kater onder
de diepgevroren maan
draait de deur
achter mij in het slot

Herman Leenders (1960)
uit: Overstekend wild (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Erwin Mortier • Al die puinen op onze aarde

Uit Precieuze mechanieken, de nieuwe bundel van Erwin Mortier. (En hier nog een voorproefje).

Al die puinen op onze aarde.

Tenochtitlan, Aleppo, Carthago, Nagasaki en de vergeten Incasteden,
Nineve, de piramiden van Koesj en het Ur der Chaldeeën,

waar onverlaten ooit hun vingers
in leem hebben geduwd en het schrift ontdekten.

Babel, waar de legoblokjes van al onze talen uit een hemeldoos vielen
op de speelgoedvloer van onze beschaving.

We schreven eerst om magazijnen op voorraad te houden,
zegt de traditie.
En toen kwam Gilgamesj, en al het andere.

Schrijven als doelbewust misbruik van rekenmethoden,
lang geleden, in natte klei, ergens in Sumer.

Dat bevalt me wel.

Erwin Mortier (1965)
uit: Precieuze mechanieken (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Een nieuwe vertaling van Vanden vos Reynaerde

Reynaert de Vos. Vertaling en nawoord René Broens. Amsterdam [Stichting Voetnoot] 2020, 202 p., geïll. € 23,00.

Door Willem Kuiper

Onlangs verscheen er een nieuwe vertaling in hedendaags Nederlands van Vanden vos Reynaerde. Niet zo maar een vertaling, maar een vertaling op rijm. Niet zo maar op rijm, maar een vertaling in los jambische viervoeters: Lees verder >>

Gedicht: Peter Knipmeijer • ma1/40x

Uit ma1/40x, de nieuwe bundel (uit de toekomst in toekomsttaal) van Peter Knipmeijer.

jounes zeg da er ‘ne uur is
på die grensvlies between dag ó nacht
ó da juist da die meeste gebeurt: blauw
is dadie tijd ó strange dadie licht
die stroom o´er jounes steden. somewhere
i halfduister komt verborgen leven na buiten
as ‘ne weduwe på ‘ne oud matras
‘ne man die schrijft met houtvingers
‘ne halfblinde die skerptediepte zoekt

•••

i jounes herfst maken die bomen si winterklaar
as aanvulling
på die spookgedrochten i jounes sky
snoeiharde sprookjes,
kil ó toonaangevende wegwijzers
i die totaalplaatje von jounes kant von hierdie kloof
da na worden kransen gelegd:
kleinroodgekleurde guirlandes as
bliepbloepbliep gedrupte kinders
på vruchtbaar land
slapend,
fantastisk as nachtkaarsen

Peter Knipmeijer (1970)
uit: ma1/40x (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Klaas Jager • Zeg het een keer recht in mijn gezicht

Uit Dichtbrieven van een overzeese vriend, de nieuwe bundel van Klaas Jager.

Zeg het een keer recht in mijn gezicht
wat jij nu eigenlijk echt nog van mij wilt,
een slepende vete als souvenir van vrede
het vooruitzicht op geen van beide wellicht?

of ambieer je vooral een verzekerde plaats
een goede baan, drie keer daags een maal
een bed met een onnozel lichaam langszij
een luchtig verhaal voor het sombere getij

een gepolijst gedicht dat gemakkelijk ligt
een rijmvers dat er ingaat als suikergoed
een anekdote over hij, zei, jij en tig keer ik
een plat schrift dat nergens diepgang zoekt

een pointe die al in de eerste zin mank gaat
een stijlfiguur die opvallend doorsnee lijkt
voor even de geestelijke nooddruft misleidt,
waar je na het lezen tevreden op slapen kunt

verzadigd van volledige nietszeggendheid.

Klaas Jager (1961)
uit: Dichtbrieven van een overzeese vriend (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Hans Tentije • De hazen

Uit Nergens anders, de nieuwe bundel van Hans Tentije.

De hazen
Voor Irene Grijzenhout

Stel je de hazen voor die elkaar nazitten op de rand
van een uit een Etruskische tombe
opgedolven bronzen schaal, in deze gesloten cirkelgang, een volkomen
bewegingloos perpetuum

en wie achtervolgt wie en wie vlucht er voor wie, stilgezet
blijft de snelheid een illusie
van begin noch einde, dit ondoorgrondelijke nu

de maker heeft het geweten, wellicht
zonder het te hebben begrepen toen de schaal gevuld werd met leeftocht
voor de doden, dat het verleden nooit voorbij is
maar zich ergens anders bevindt –

in de leemten, de wijkplaatsen van herinneren en vergeten

Hans Tentije (1944)
uit: Nergens anders (2020)

Foto’s: Victor Schiferli


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

NIEUW: Unmute – Activerende didactiek voor de online taalles

Voor een groot aantal docenten en leerlingen zijn taallessen op afstand verre van ideaal. De online didactische vaardigheden van docenten zijn in de afgelopen periode op de proef gesteld en bij een groot aantal docenten snel ontwikkeld.

Unmute geeft praktische voorbeelden waarmee het repertoire van taaldocenten op het gebied van online taaldidactiek verder kan worden uitgebreid. Het boek is opgebouwd volgens het vierstappenmodel: starter, kop, romp en staart. Dit is een basismodel voor een goede les.

Lees verder >>

Gedicht: William Shakespeare • Sonnet 130

Recentvertaaldegedichtenweek (5): Sonnet 130 van William Shakespeare, in een nieuwe vertaling (titel: Shakespeares Sonnetten, met de originele teksten en uitgebreide toelichtingen) door Bas Belleman. De originele versie plus eerdere (eigentijdse en klassieke) vertalingen van alle 154 sonnetten leest u op de website van Frank Lekens.

130

Mijn Liefje heeft geen ogen als de zon;
Veel roder dan haar lippen is koraal;
En is sneeuw wit? Dan zijn haar borsten vaal;
Zijn haren goud? ’t Is zwart goud dat zij spon.
En ik ken Rozen, roze, wit en rood.
Maar zulke Rozen sieren niet haar wangen.
Ook zijn er geurtjes waar ik meer van genoot
Dan die er in mijn liefjes adem hangen.
Ik, die haar graag hoor praten, moet beamen
Dat ik Muziek vaak aangenamer vond;
Nooit zag ik hoe godinnen nader kwamen,
Als zij loopt, stampt mijn liefje op de grond.
     En toch, mijn hemel, mijn lief kan meer bekoren
     Dan al die vrouwen vervalst in metaforen.

William Shakespeare (1564-1616)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Peter Gizzi • Deze wereld is geen conclusie

Recentvertaaldegedichtenweek (4): ‘Deze wereld is geen conclusie’ uit Archeophonica van de Amerikaanse dichter Peter Gizzi. Vertaling: Jan H. Mysjkin.

Deze wereld is geen conclusie

Wanneer ik uit je raam kijk zie ik een ander raam
ik zie een bruiloft in mijn brein, een naald en een groef
een stem die golft

Wanneer ik uit je raam kijk zie ik een ander raam
die bomen zijn niet echt ze groeien uit de lucht
ze vielen als stof ze vielen

Dus zingen is zien en visie is muziek
ik zag diademen en kronen, margrietjes en bijen, linten, roodborstjes, en sneeuwplaten
subiete effecten in penseellicht

Wanneer ik uit je raam kijk zie ik een ander raam
ik zie een vuur en een meisje, karmozijnrood haar en hazelnootbruine ogen
toeschouwers in de hemel

Wanneer de wereld terugkeert zal het opgenomen klank zijn
die roekoeënde heester zal bekendstaan als dickinson
het syllabische, fricatieve, percussieve en fatische zal openscheuren

Uit je raam zie ik een ander raam
ik zie een begrafenis in de lucht ik zie een albasten ruimte
ik lees er de cirkelomtrek

Peter Gizzi (1959)
uit: Archeophonica (2020)

Foto: Wikimedia


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Lamia Makaddam • Kamerplanten & Het onkruid in onze borst

Recentvertaaldegedichtenweek (3): ‘Kamerplanten’ en ‘Het omkruid in onze borst’ uit Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf van de Nederlands-Tunesische dichter Lamia Makaddam, die in het Arabisch schrijft. Vertaling: Abdelkader Benali.

Kamerplanten

Ik koop geen kamerplanten meer.
Ze gaan altijd dood en daar erger ik me aan.
Ik verzorg ze zoals ik een kind zou verzorgen.
Liggen ze er slapjes bij dan geef ik ze een beetje water.
In oorlogstijd verplaats ik ze van hoek naar hoek
en geef ze nog wat water.
Wanneer een blad naar de tuin van de buren dwarrelt
geef ik ze nog meer water.
En wanneer een van de kinderen laat thuiskomt
houd ik de planten onder stromend water.
En een keer liet ik ze een week lang in bad liggen
omdat mijn man ging slapen zonder mij een kus te geven.

Het onkruid in onze borst

De boom waarin ik de wind dacht te horen waaien
hakte ik omver.
Voor de maan die me liet weten dat het nacht was
sloot ik mijn ogen.
Ik liet de liefde achter op tafel en rende achter de gedichten aan.
Ik verloor mezelf in het leven en betrad een boek zonder titel.
Sinds vanochtend zit ik in een tuin die ik met de hand heb getekend
en spreek ik een man toe die ik gemaakt heb uit tuinafval.
Ik vertelde hem over het leven dat na de dood begint
over het dode onkruid dat wij in onze borst dragen
niet omdat het van goud is, maar omdat wat uit de boom valt
onze doden zijn.
En de takken die breken, dat is onze tijd.

Lamia Makaddam (1971)
uit: Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Yahya Hassan • GEIL & ONGELOVIGE

Recentvertaaldegedichtenweek (2): ‘GEIL’ en ‘ONGELOVIGE’ uit Gedichten 2 van de Palestijns-Deense dichter Yahya Hassan, die eerder dit jaar is overleden (na een kort en turbulent leven). Vertaling: Lammie Post-Oostenbrink.

GEIL

IK WAS OPDRINGERIG EN KREEG HAAR ONWIL
EN DRONG MIJ OP VANUIT MIJN HEUP
IK NAM HAAR ZONDER GEWELD
ZE GING OP DE BEDRAND ZITTEN
UITGEKLEED EN AFGEDANKT
WE BEËINDIGDEN ONZE RELATIE
NET ZO MAKKELIJK ALS WE ERAAN BEGONNEN
EN MAANDENLANGE STILTE ONTSTOND TUSSEN ONS
GEPERFOREERDE GEVOELENS EN UITGEHOLDE WAARDEN
MIJ REST NOG SLECHTS SPUITPOEP

ONGELOVIGE

IK DRAAG HET GELOOF ALS DE TWIJFEL
TWIJFEL AAN HET GELOOF EN GELOOF IN DE TWIJFEL
WE ZIJN MET TE VEEL VOOR VERLOSSING MIJN BROER
HET IS TE LAAT OM MARTELAAR TE WORDEN BROER
IK KRUISIG MIJN HOUVAST IN BETOVERENDE EXTASE
MIJN GELIEFDE VERDWAALDE IN HAAR CYCLUS
TERWIJL IK MIJN EEUW OM DE TUIN LEIDDE
IK HEB EEN LINTWORM IN MIJN GEEST

Yahya Hassan (1995-2020)
uit: Gedichten 2 (2020)

Foto: ndla.no


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Yang Mu • Herfstproeve

Recentvertaaldegedichtenweek (1): ‘Herfstproeve’ uit ik kom van de zee van de Taiwanese dichter Yang Mu, die eerder dit jaar is overleden. De gedichten in de bundel zijn gekozen en vertaald door Silvia Marijnissen.

Herfstproeve

Ik hoor buiten voor het raam ongedurig een tuinschaar klikken,
scherp, de geluiden slaan met plezier in de wind.
Ochtendlicht sprenkelt hoog en laag over gras en bomen. Ik
kijk op, afgeleid van mijn kop thee, tuur zoekend uit het raam.
Op de muur flakkeren schaduwen in de kleur van de wulongthee,
glijden de geluiden van de tuinschaar die klakkeloos
over een heg of boompje gaat, gestaag,
een vriendelijke afslachting wordt uitgevoerd,
gestaag. Ik ga uit het raam hangen om te kijken en hoor
het geluid ineens harder worden, het vult de buurt,
maar er is geen spoor van de tuinman.
De beuk hangt vol met donkerrode nootjes.
De oude esdoorn lijkt bijna zijn bladeren te laten vallen.
Achter het bemoste paadje is een rek met rijpe druiven.
Twee dorre takkenbossen liggen onder de pijnbomen.
De meeste chrysanten staan vol in de knop.
Ik loop de tuin in om te zoeken, maar voor en achter de muur
is er geen spoor van de tuinman, alleen een ochtendbries
waait fonkelend langs, als een kop afgekoelde thee.
De klikkende tuinschaar is het gereedschap in zijn hand, is hij –
de god van seizoenen die mij beproeft met scherpte en berusting.

Yang Mu (1940-2020)
uit: ik kom van de zee (2020)

Foto: Vleugels


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

‘Er is een opvallend tekort aan gedichten over neuzen in de Nederlandstalige poëzie’

Een gesprek met Charlotte Van den Broeck, Jeroen Dera en Kila van der Starre over de reeks woorden temmen

V.l.n.r.: Neusa Gomes, Jeroen Dera, Miriam Piters, Kila van der Starre en Charlotte Van den Broeck poseren na afloop van de boekpresentatie.

Op vrijdag 11 september 2020 vond in boekhandel Donner in Rotterdam de presentatie plaats van het tweede poëzie-doe-boek in de reeks woorden temmen van uitgeverij grange fontaine. Na het succes rond 24 uur in het licht van Kila&Babsie door Kila van der Starre en Babette Zijlstra is nu het boek Van kop tot teen met Charlotte Van den Broeck en Jeroen Dera verschenen. In de kleurrijke theaterzaal van Donner interviewde Miriam Piters, leraar Nederlands en conrector van het Montessori Lyceum Rotterdam, de makers van de reeks: dichter-performer en Herman de Coninck Debuutprijs-winnaar Charlotte Van den Broeck, poëziecriticus en lerarenopleider Jeroen Dera en literatuurwetenschapper en Straatpoezie.nl-oprichter Kila van der Starre.

Lees verder >>

Gedicht: Anna de Bruyckere • Zelfkennis

Uit Voor permanente bewoning, de debuutbundel van Anna de Bruyckere.

Zelfkennis

Als je een ander dan jouw eigen deel van de wereld
kon zijn, wat was je dan? Als je een dier was
en gewelf of grond, een ander mens –

en dan het verband met wie je bent.

Zou ik regen zijn? En van alles willen
wassen, bewateren, gaten daveren in wat
plaats moet maken, aaien wie het nodig heeft

en wegspoelen wat weg. Ik zou me vragen

elke druppel te herinneren
want waar die valt daar horen we
elkaar. Horen we te zijn, vallen we even

samen. Misschien is regenen een vorm van prevelen

en hoef je je woorden maar te volgen
om de wolken – hun verschijnen
hun verdwijnen – te zien

varen.

Anna de Bruyckere (1987)
uit: Voor permanente bewoning (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Patrick Conrad • De traagheid waarin ik verblijf

Vandaag het laatste gedicht uit de cyclus ‘De traagheid waarin ik verblijf’, tevens het laatste gedicht uit En de bomen, de nieuwe bundel van Patrick Conrad.

De traagheid waarin ik verblijf (10)

Al werd ik vaak gestenigd, met stenen heb ik nooit gegooid
en minder nog heb ik beelden verwoest of steden vernield.
Mijn wapens waren mijn woorden die ik voor waarheid hield
en aan vrienden en vijanden heb vergooid.

Ik weet nog dat wij dronken en dansten tot we vielen
en zowel binnen sliepen als buiten in het gras.
De tijden waren bewogen en onze liefdes breekbaar als glas.
Ik doolde door de leegte, op zoek naar de vrouw voor wie ik zou knielen.

Zij die blijven zullen verder leven in mijn dromen
waarin ook zij tijdens eindeloze dagen zullen verdwalen.
Een feest zag ze komen, geen feest zag ze gaan.

Wat mij overblijft is de broze waan
dat iets van wat was zal voortbestaan in mijn verhalen:
een goede hand, wat verzinsels, een verscheurd land … en de bomen.

Patrick Conrad (1945)
uit: En de bomen (2010)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Ogier van Denemerken / Ogier von Dänemark. Digitale editie van een Duits-Nederlandse ridderroman

door Amand Berteloot

Op 1 december 2019 is een nieuwe digitale editie beschikbaar gekomen van Ogier van Denemerken / Ogier von Dänemark, vervaardigd door Amand Berteloot. Dit innovatieve editieproject van een niet-overgeleverde Middelnederlandse Karelroman heeft een al even bijzondere voorgeschiedenis.

Lees verder >>

Gedicht: Tom Van de Voorde • Een kwestie van uitdrukking

Uit Jouw zwaartekracht mijn veer, de nieuwe bundel van Tom Van de Voorde.

Een kwestie van uitdrukking

Op het punt iets te zeggen
vraag je me waarom
ik niets zeg

Ik vermijd
de vergelijkende trap
en doe iets
met mijn eerste zin

Je zwijgt
wanneer me ontgaat
wat eerder is gezegd

Het duurt lang
voor de dag weer lijkt
op de vorige

Tom Van de Voorde (1974)
uit: Jouw zwaartekracht mijn veer (2020)

Foto: Dirk Skiba


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Bargoens. Vijf eeuwen geheimtaal van randgroepen in de Lage Landen

Bargoens. Vijf eeuwen geheimtaal van randgroepen in de Lage Landen is een lijvig populairwetenschappelijk leesboek en tevens een naslagwerk. Het Bargoens wordt er in ontsleuteld: in het woordregister zijn alle betekenis- en vormvarianten opgenomen van ruim tienduizend Bargoense woorden. Ze zijn overgenomen uit meer dan honderd geschreven bronnen, tweemaal zoveel als er tot nog toe bekend waren.

Lees verder >>

Liesbeths Onaffe

Door Marc Koenen

Kan dat, het woord ‘Onaffe’ gebruiken als een zelfstandig naamwoord? Wel als je Liesbeth Koenen (1958-2020) heet. Lang, heel lang werkte ze aan een boek over de wonderen van ons taalvermogen, verpakt in een aantal opmerkelijke gebeurtenissen uit de werkelijkheid. Zoals Genie, een Amerikaans meisje dat in 1970 al dertien jaar oud was maar door een gruwelijke vader nooit had mogen praten. Kon Genie dat daarna nog leren?

Lees verder >>

Bommeldeskundigen publiceren overzicht tachtig jaar Bommelstudie

Uitgeverij Klaas Driebergen

Ouderkerk aan de Amstel, 11 september 2020 – Sinds deze week ligt de Bommel literatuurgids in de boekhandels. Dit boek biedt een overzicht van de grote hoeveelheid boeken en artikelen die er in een periode van tachtig jaar zijn verschenen over het Bommel-oeuvre van Marten Toonder. Dat de Bommelstrip als de belangrijkste Nederlandse strip van de afgelopen eeuw kan worden beschouwd, wordt wel duidelijk uit dit naslagwerk, dat tegelijk ook een Bommelbloemlezing is.

Lees verder >>

Boekpresentatie ‘In ieder einde schuilt een nieuw begin’

Gerard Haverkort (1942 – 2017) was grafisch vormgever maar stond vooral bekend als tekstschrijver, (radio)presentator, programmamaker en zanger. Hij organiseerde in Almelo vele culturele activiteiten, was juryvoorzitter van de jaarlijkse Willem Wilmink Dichtwedstrijd en zorgde voor uitverkochte zalen met oudejaarsconferences en cabaretvoorstellingen in Bibliotheek Almelo en het Theaterhotel.

Lees verder >>

Gedicht: Kreek Daey Ouwens • Dit is zoiets als wind

Uit Guillaume, de nieuwe bundel van Kreek Daey Ouwens, over haar verstandelijk gehandicapte broer: “Guillaume is anders. Of beter, Guillaume is bijzonder. Hij beantwoordt misschien niet aan de hoge verwachtingen van zijn vader, maar in het leven van menig ander is Guillaume een baken van inspiratie.” Interview.

Dit is zoiets als wind
Zuurstof op wieltjes
Guillaume midden in een zee

Guillaume met Kerstmis
Rendierenmuts
Sigaret tussen zijn vingers
Het lukte hem nooit een sigaret netjes te vullen
Klodders tabak overal

Guillaume die zijn duim opsteekt
Gelukzalig dansend met een dikke meid

     Ken je die mop van Sippertie?
     Als hij staat, dan bibbert ie!

Wij lachen heel hard
Vader ook

Kreek Daey Ouwens (1942)
uit: Guillaume (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Cees Nooteboom • Hoor de muziek maar de woorden niet

Uit Afscheid. Gedicht uit de tijd van het virus, de nieuwe bundel van Cees Nooteboom.

Hoor de muziek maar de woorden niet,
dansbeweging, maar met niemand erbij.
Gedicht, maar zonder een lezer.
Tijd, maar zonder de cijfers.

Hoeveel raadsels kun je verdragen?
De vriend die stierf maar niet meer kon praten,
de andere vriend die in zijn laatste bed
een cirkel tekende met zijn handen,

en daarmee reizen bedoelde. Dat was
een afscheid, en ik begreep het, ik moest
nog reizen en verder, cirkels over de wereld
tot ik weer bij hem zou zijn,

of hij bij mij, een vergeefse belofte.

Cees Nooteboom (1933)
uit: Afscheid (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.