Categorie: gedicht

Gedicht: J.P. Hasebroek • Frederik Rückert

Frederik Rückert

Niet enkle boom, maar bosch met duizend twijgen,
Waarin een heer van vooglen zingt in ’t groen,
Terwijl des nachts, wanneer hun zangen zwijgen,
Een elfenrei rondhuppelt door ’t plantsoen,

Zien wij dit Liedrenwoud ten hemel stijgen;
Een woud, dat storm noch winter dorren doen,
En, daar ze eerbiedig voor zijn grootheid nijgen,
Brengt jong en oud hulde aan zijn looffestoen.

Lees verder >>

Gedicht: Hans Faverey • Chrysanten en roeiers

Hans Faverey: het eerste en het laatste gedicht uit de cyclus ‘Chrysanten, roeiers’uit de bundel Chrysanten, roeiers.

De chrysanten,
die in de vaas op de tafel
bij het raam staan: dat

zijn niet de chrysanten
die bij het raam
op de tafel
in de vaas staan.

De wind die je zo hindert
en je haar door de war maakt,

dat is de wind die je haar verwart;
het is de wind waardoor je niet
meer gehinderd wilt worden
als je haar in de war is.

Lees verder >>

Gedicht: Cees Nooteboom • Iedereen twist

Nieuw in de DBNL: alle 13 afleveringen van het jaren-zestig-underground-tijdschrift in boekvorm, Randstad, met een dwarsdoorsnede uit de toenmalige subcultuur, met veel aandacht voor buitenlandse schrijvers en dichters. Vooral het psychedelische nr. 11-12, samengesteld door Simon Vinkenoog, was een hoogetpunt. De songtekst van Cees Nooteboom (zie hieronder) staat in nr 3. Het origineel van dit liedje staat niet op internet, maar de cover van Neerlands Hoop wel.

Iedereen twist

Whau, whau, whau, whau.
Iedereen, iedereen twist.
Je wordt er gek van. Whau.
Iedereen, iedereen twist.
Je wordt er ziek van. Whau.
Iedereen, iedereen twist.
Je wordt er mal van. Whau.
Iedereen, iedereen twist.
Je wordt er gek van.
In de regen of in de mist,
Iedereen, iedereen twist. Whau.
Je wordt er gek van, gek van, gek van. Whau.
Je wordt er gek van, gek van, gek van. Whau.
Je wordt er gek van, gek van, gek van. Whau.
Je wordt er gek van, gek van, gek van. Lees verder >>

Gedicht: Hein de Bruin • Rilke

Rilke

Aan U verrukt de rijkdom der gebaren,
de praal der woorden en hun wondre zin,
de wemelende kleur, de glans daarin
van uren vreugd en doodsverdriet van jaren.

Bekoringen der liefde en haar gevaren,
het kosmisch spel van lust en tegenzin,
zij maakten in Uw verzen een begin
om de gestalte Gods te openbaren.

Wij zeggen niet: zij bleef voor ons verborgen;
wij zagen haar geduid in Uw rubriek,
als avondgloed en ’t scheemren van de morgen,
en als de scherven van een mozaiek.

Hetgeen wij met een schok aan haar herkenden,
dat waren de eigen weelden en ellenden.


Hein de Bruin (1899-1947)

 

Portret: Leonid Pasternak


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.



Gedicht: Willem M. Roggeman • Moederliefde

Moederliefde

Het geheugen werkt vaak fotografisch.
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.
Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
nog geen echte tranen, maar toch,
iets als een pril begin van verdriet. Lees verder >>

Gedicht: Bertus Aafjes • Dichters van later tijd

Dichters van later tijd

Dichters van later tijd, die onze verzen leest,
vervagend bij de wijn en het haardvuur gezeten,
tussen u en ons in: mist, verleden, de Lethe;
gíj roert uw voet bij ’t vuur, de onze is lang ontvleesd;
turende door uw ruit, tracht onze kranke geest,
bij het zien van uw dis, zijn ijlheid te vergeten;
gij slaat de bladzij om en schijnt zulks niet te weten; –
dichters van later tijd, denkt aan wat is geweest:
ons hongeren naar recht, ons vechten met het Beest, Lees verder >>

Gedicht: Ingmar Heytze • Wat bleef

Een nog ongepubliceerd gedicht van Ingmar Heytze.

Wat bleef

Een voor een gingen de dingen op vakantie.
Auto’s groeiden vast aan het asfalt,
winkelcentra raakten leeg.

De dagen van de week losten op.
We leefden verder in maanden
die vervaagden tot seizoenen.

De tuin groeide op tot een jungle
uit gewassen die we hadden geplant
toen alles nog open was.

Soms waren we bang, maar bang blijf je
geen leven lang. We maakten ruimte, stap
na stap liepen we achteruit naar de zijlijn.

Wat bleef: een kleinere wereld om te bewonen,
een hemel vol vogels en sterren, het geluk
van wie bestaat om te bestaan.

Ingmar Heytze (1970)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Henrik Scholte • Hölderlin

Hölderlin

Hij kwam uit Frankrijk omdat zonderling
peinzend God’s doeleinden hem verontrustten,
reizende met zichzelven: Hölderlin
zeggend tegen de bloemen die hij kuste.

Sedert was hij alleen. In zijn verrukking
schuwt hij zijn moeder, maar met zijn bedeesde
glimlach en een voortdurende mislukking
van handen wil hij troosten die hij vreesde.

Toen stierf zijn moeder en zijn goede vrienden,
zijn deuren vielen toe. In vreemde rijken
weet hij zich beurtlings heerscher en bediende,
met koningen rondom als zijn gelijken.

En Hölderlin stierf onophoudelijk
veertig jaren in dit zonderling leven.
Met den dood heeft hij zich eenvoudiglijk,
willoos maar verwonderd overgegeven.

Henrik Scholte (1903-1988)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Lucebert • Aan Lesbia

Over Lucebert’s meepse barg.

Aan Lesbia

De oude meepse barg ligt
nimmermeer in drab
maar voorgoed op zachte kussens onder – uitgerekend –
de weelderigste boom Ons rest
slechts een schaduw dun als een dasspeld
om af te koelen Lesbia
Sinds je moeder goede zaken maakt
met de montage van haar
geldzucht en jouw schaamteloos lichaam
zijn je lippen – nu als in steeds
modieuzer gewaden gehuld zo
gewaagder lijkend dan ooit – mij toch
armelijk mager geworden Lees verder >>

Gedicht: Rinske Kegel • Doodsbeenderenboom

Uit Als het maar een vacht heeft, de debuutbundel van Rinske Kegel.

Doodsbeenderenboom

We waren er allemaal behalve hij en iedereen
zei hetzelfde en niemand wilde het horen en mijn neefje
wilde slagroom op de chocomel maar dat hadden ze niet
en hij bleef lang boos en eigenlijk waren we allemaal boos.
Boos op de koning en boos op de lakeien
ook al kregen we extra koekjes en vlogen buiten de bijen af en aan
als kleine traumahelikopters.
Onder een van de bomen in het park waar we net gewandeld hadden
lagen grote zwarte peulen, binnenin de peulen rammelde het.


Rinske Kegel (1973)
uit: Als het maar een vacht heeft (2019)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.



Gedicht: Kees Winkler • Wandelen

Wandelen

Op Koninginnedagavond liepen we een eindje om
wij zagen een bloeiende wilde appel
bleven staan bij een broedend waterhoen
en gaven elkaar blijmoedig een zoen

Het was stil, ze wees mij jasmijn en ranonkel
zij was even bang voor een grote hond
Wij zaten op een bankje en hielden ons mond
de krent zat vol bloesem, het werd snel donker

Kees Winkler (1927-2004)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Habakuk II de Balker • Grassen

Grassen

Grassen is het mooiste en het groenste.
De grassen in boomgaarden onder groen hout,.
de grassen op boerenerven, door honden bewaakt:
Kom niet aan het groen van de grassen op de erven!

Vlucht je een baarlijk huis uit vanwege de rook
of vanwege de grijns die tussen de muren opstak;
doordat liefde zwart werd, doordat duisternis brandt,
altijd is er buiten in de blauwe nacht of de avond,
de troostrijke halm, de kudde zwijgend gras,
stuivende aar, het gras dat je groenheid toont.
Grassen zijn het mooiste en het groenste!
Pluk bossen gras en sier je hoofdeind en je voeteneind.

Habakuk II de Balker (1938-2015)
uit: Groenboek (1972)

Foto: Zatapatique


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Habakuk II de Balker • Aardappelen

Aardappelen

Platvloerser en toch blijmoediger plant
leeft er bijna niet in dit sombere land.
De aardappel is zo Hollands: hij danst dom
de aardappelmand in en veel later de mond.
Het bruin van oude veelgebruikte balzakken
en van wel zeer versleten bruiden paart hij
aan varkensachtige rondheid, Grootmogoldom
en de gezichtsuitdrukking van rollende munt.
Op de balzaal van gods akker wiegelt hij blij
en zijn spaarbank heeft hij onder de grond.

Habakuk II de Balker (1938-2015)
uit: Groenboek (1972)

Foto: Ben van Meerendonk


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.

Gedicht: Henny Vrienten • Zonder mij

Uit De een is de ander niet. Leven in liedjes, een bundeling van zo’n zeventig liedteksten van Henny Vrienten.

Zonder mij
voor Hugo Claus

Het mooiste is de stilte tussen
wat is geweest en wat moet komen
het mooist de herinnering
die je vindt terwijl je niet zoekt
’t allermooist is de weg van de
tweesprong die je nooit hebt genomen
toch maakt het geen verschil
ja, dit is wat ik wil Lees verder >>