Weer een stukje van ondergetekende

Door Henk Wolf

Blijkbaar houden we er niet zo van om heel vaak ik te zeggen. Hoe is anders te verklaren dat veel Nederlandstaligen af en toe naar zichzelf verwijzen als ondergetekende – en dan bedoel ik niet in een formele brief, maar bijvoorbeeld in een praatje over de haag. Deze jongen kan ook, net als mijn persoontje.

Talen hebben zo hun eigen alternatieven voor ik. Het Engelse Yours Truly is net als ondergetekende geleend uit het register van de formele correspondentie. In het Duits is meine Wenigkeit een zelfrelativering die door de omslachtigheid ervan in vergelijking met ik natuurlijk meteen een ironisch karakter krijgt. Het Friese ik-sei-de-gek heeft een vergelijkbare ironiserende werking.

Ik zou wel willen weten of er meer van dit soort ik-vervangers zijn, in het Nederlands en in andere talen. Wie weet er onderzoek naar gedaan is? En wie kan er zelf van zulke woorden of frasen aanleveren?