Gedicht: I.K. Bonset • Oorlog

Oorlog
De hemel viel op aarde in stukken
En nergens is een bloem
die ongeschonden leeft.
De aarde stinkt van ’t bloed,
dat uit den hemel spat.
De wond is groot
en niet te helen.

De hemel die gaat dood
Het verstand staat stil.
De mensch is weg.
Hij bracht zichzelve om.
De beesten brullen in de straten.
Ze ruiken bloed.
Ze lekken zich de muilen
Ze woelen met hun zwarte snoet
de roode aarde om
En scheppen zich ’n hemel
van kruitdamp en van bloed.

I.K. Bonset (1883-1931)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.