Gedicht: Hester Knibbe • Gesloten

Uit Inzake dit huis, de nieuwe bundel van Hester Knibbe.

Gesloten

Voor elk jaar een ring
rond je enkel je hals je geweten. Vergeet het

eeuwige smeden van mottige
banden van cirkels waarbinnen we moeten

bewegen of stilliggen stom en onmachtig
om op te staan een vuist te ballen nee

nee nee te scanderen
eerst zachtjes alleen dan luider met meer

steeds meer die het langer verdommen
verstoken te blijven van buiten

de ringen van buiten
die hut van kommer het veld van kwel. Wie kan

neemt de benen de wielen een schuitje
en landt ten slotte

ver weg in of buiten zichzelf.


Hester Knibbe (1946)
uit: Inzake dit huis (2020)

 


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.