Gedicht: Carl Norac • De woorden aanraken

De Waal Carl Norac is de huidige Belgische dichter des vaderlands. De tweetalige uitgave Journal de gestes / Gebarendagboek bevat originele Franstalige én door Katelijne De Vuyst vertaalde gedichten van hem.

De woorden aanraken

Als kind wist ik dat je het vel van de woorden aan kunt raken,
dat bomen op hun eigen tempo lopen
en met elkaar praten zonder echt op hun wortels te letten.
Als kind wist ik alles, alleen niet dat je daarna af moet leren.
En terugkeren naar de weg waar we verdwaalden,
de keitjes negeren die in andere levens werden gelegd,
er nu en dan eentje oprapen, daarna het eerste pad
inslaan dat daarom verzoekt.
Als kind wist ik dat je het vel van de woorden aan kunt raken,
dat hun opperhuid bezaaid is met betekenis,
die vaak ietwat verhuld blijft, zoals het hoort.
Die woorden leerden mij, gevoelig joch,
dat met één vaag gebaar het heelal wordt getekend.

Toucher les mots

Enfant, je savais que la peau des mots peut se toucher,
que les arbres marchent à leur allure
et se parlent sans trop insister sur leurs racines.
Enfant, je savais tout, sauf qu’il faut désapprendre.
Et retourner au chemin où nous nous sommes perdus,
ignorer des cailloux posés en d’autres vies,
en ramasser parfois, puis partir
vers le premier sentier qui le demande.
Enfant, je savais que la peau des mots peut se toucher,
que son épiderme est parsemé de sens,
souvent un peu cachés, comme il se doit.
Ce que m’enseignèrent ces mots, à moi l’enfant tactile,
c’est qu’un seul imprécis dessine l’univers.

Carl Norac (1960)
uit: Journal de gestes / Gebarendagboek (2019)
vertaling: Katelijne De Vuyst


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.