Gedicht: Antjie Krog • Lux aeterna

‘Lux aeterna’ staat in Broze Aarde, de nieuwe, tweetalige bundel van de Zuid-Afrikaanse schrijfster Antjie Krog, die de structuur heeft van een requiem, en “Een mis voor het universum” als ondertitel. De Nederlandse vertaling is van Robert Dorsman en Jan van der Haar.

Lux aeterna

want dit is natuurlijk onze verzuchting:
om tot inzicht te komen:
ik ben de bedelaar
ik praat leeuws
ik sneeuw
ik ben de boom waar de zaag tegen schreeuwt –

licht, licht moeten we op de aarde leven
en zacht omgaan met elkanders hoornvlies
elkanders oerstof en adem
– kleine jasmijntenten zijn we: nijver en versnikt door wind –

GEMEENTE
Onze Broze Aarde die zich onder het universum uitstrekt,
laat Uw Bestaan ons heilig worden,
laat ons U zien als een koninkrijk,
laat ons goed voor U zorgen,
voor Uw oppervlak
als ook voor Uw diepten.
U geeft ons elke dag
ons dagelijks licht, getemperd water, fotosynthese en brood
maar onze vervuiling kunt U niet vergeven,
ook niet hoe we elkaar mishandelen en vernietigen;
leid ons in de verzoeking om U boven alles lief te hebben
U te verlossen van alle etterende ontering.
Want U behoort dit punt in het heelal
en zijn kracht, zijn overvloed en zijn heerlijk evenwicht tot
in de oneindigheid.

O vergeef ons onze schulden
en wees ons genadig.

PRIESTER
Ga heen in vrede en verheerlijk de Broosheid van het Leven.
Ga heen en verkondig de hymne van Water,
het rentmeesterschap over de Aarde en alles wat daarin, daarop en
daaruit duurzaam bestaat.
Ga heen, word Verzorgers van de Aarde en tors het Juk van Kostbaarheid.

Amen

adem … adem … adem … adem … adem …adem

Antjie Krog (1952)
uit: Broze Aarde (2020)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.