Gedicht: Pieter de Bruijn Kops • Nachtimpressie

Uit De minderweter, de nieuwe (“monter gestemde en caleidoscopische”) bundel van Pieter de Bruijn Kops (voorproefje hier)

Nachtimpressie

Stad gaapt cafés dicht zwarte bezwangering
rust uit lantaarns walmt schemeren avondlijk
nat wegdek straat sleept stil de nacht voort
schamele klank van een verre voetstap

slaap slokt geluid slik dikke bedekkingen
zweem sleept parfum heen eenzame wandelaar
hoog droomt een huis ginds openraamdroom
paarsige donkere tinten zuchten

kreet verre slaat aan – sterrengewemelen
hoort ronken ginds blik ozon-odeur in de
lucht priemt de nacht glimt steels de stadsstraat
hoont hoe de luiken de nachten slaken

loodzwaarte stijgt wijkt zwaar silhouet van de
skyline verschuift íéts echobegoocheling
heft voetstap rondom voort een mens leeft
steeds tegelijk met zijn schaduw verder

Pieter de Bruijn Kops (1959)
uit: De minderweter (2019)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.