Gedicht: Dorien Dijkhuis: Iktsuarpok



Iktsuarpok

aan de overkant op het balkon zwaait iemand
iemand uit

op een sneeuwvlakte vertelt een televisiepresentator
hoe je een iglo bouwt en hoe warm het daar kan zijn

bij het stoplicht op de hoek schudt een hond
water uit zijn vacht, vecht een man
met zijn paraplu, klapt hem dicht, keert
zijn gezicht naar een waterige zon

de derde keer vandaag dat ik je
in een ander verwacht

Eskimo’s neuzen niet ter afscheid
maar om adem te delen, welkom te heten

ik denk aan paarden, hoe ze neus aan neus
zacht dampend in het veld kunnen staan
en hoe de wereld klinkt
wanneer het sneeuwt

het is trouwens niet waar wat ze
over Eskimo’s beweren

wel kennen ze een woord
voor verwachtingsvol hopen, het verlangen
voortdurend naar het raam te lopen
de straat af te speuren, te zien
of je er al haast bent

Dorien Dijkhuis
uit: Waren we dieren (2019)


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.