Taalonderwijs aan nieuwkomers: good practices in Aruba, Canada, Malta, het Verenigd Koninkrijk en Zuid-Afrika

Net als vorig jaar is aan de Universiteit Utrecht het vak ‘Taalonderwijs aan nieuwkomers’ gegeven. Een boeiend en actueel thema, want hoe zorgen Nederland en andere landen ervoor dat nieuwkomers snel de taal leren die hen in staat stelt deel te nemen aan de maatschappij, onderwijs te volgen en een baan te vinden? Welke methodes en maatregelen werken goed, en welke zijn niet succesvol? Wat zegt wetenschappelijk onderzoek over de rol van de eerste taal of talen in het onderwijs in een vreemde taal?

Als eindopdracht voor het vak hebben de studenten gezamenlijk data verzameld over hoe het taalonderwijs aan nieuwkomers (m.n. kinderen) georganiseerd wordt in de landen Aruba, Canada, Malta, het Verenigd Koninkrijk en Zuid-Afrika. Ze hebben hierbij specifiek gezocht naar ‘good practices’ oftewel succesvolle lokale initiatieven, in de hoop dat die wellicht ook in Nederland toepasbaar zijn.

De resultaten van deze zoektocht zijn door de studenten beschreven in een rapport. Hierin beantwoorden ze voor alle vijf landen de onderzoeksvragen:

  1. Hoe is het onderwijs aan kinderen van nieuwkomers georganiseerd?
  2. Wat is de rol van de moedertaal en hoe wordt die betrokken bij het onderwijs?
  3. Hoe wordt door scholen omgegaan met getraumatiseerde kinderen?
  4. Hoe is de relatie tussen scholen en ouders en is er sprake van ouderparticipatie?
  5. Welke taalleerbevorderende activiteiten zetten scholen in voor nieuwkomerskinderen?
  6. Welke taalleerbevorderende activiteiten worden buiten scholen om ingezet voor nieuwkomerskinderen?

Vervolgens wordt op alle vragen een overkoepelend antwoord gegeven, waarin ook aanbevelingen zijn opgenomen.

U kunt het rapport hier lezen. Alle betrokkenen hebben toestemming gegeven om de tekst te verspreiden; deel dit bericht dus vooral met iedereen die mogelijk interesse heeft.

Dit bericht is geplaatst in column. Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter