Gedicht: Wilfred Smit • Geluk is steentjes

Geluk is steentjes
nooit een kei –
Narcissus had teentjes,
die stootte hij –

ook Echo had ze
maar die kwijnde weg
geluk, vergat ze
daar is ’t eind van weg

en waar het einde weg is
is ook geen begin –
gelukschoentjes met eeuwig
steentjes erin.

*

Afscheid

Er staat een plant begonia vaarwellis
in het venster; hij zal niet omkijken
niet zien – ik plant een hagepreek
van lieve woorden om hem heen;
hij wil wel luisteren maar voor ’t laatst.
zo ga ik langzaam over in een oude vrouw,
een oudere zuster der vitrages,
met plotseling een zoon maar hij is weg,
en met een kat imaginair, niet te verjagen.

Wilfred Smit (1933-1972)

———————————–