Gedicht: Louis Th. Lehmann • Interieur

Interieur

Dat ’t bestaan leeg is geloof ik graag,
ik kijk om mij heen, ’t hok waar ik woon
is leeg inderdaad, geen van de naden
waar de wind doorjaagt, heb ik gedicht,
genoeg meubels tot zitten, ik lig
in een bed, maar stofferen, ho maar,
geen schilderijen, geen kleed, geen vrouw.
Ja, dat laatste. Waarom niet? Ik sta
ook voor een raadsel, maar sta nog steeds,
niet om welluidende redenen,
maar uit besluiteloosheid misschien.

L.Th. Lehmann (1920-2012)

———————————–