Gedicht: Guido Gezelle • Lentemaand

Lentemaand

’k Zal mij van te dichten zwichten
zoo ’t mijn hert niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen*
van nen tak die drooge staat?

Laat de lieve wonnenbronne*,
laat het leutig zonnenvier*,
laat de versche blommen kommen,
laat weêrom de lente, alhier!

Dan ja, zal ’k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ’t een klare snare ware,
dichten ende deunen* wel!

Febr. – Maart 1888

Guido Gezelle (1830-1899)

rijpe bezen lezen = rijpe bessen plukken
wonnenbronne = bron van vreugde
zonnenvier = zonnevuur
deunen = zingen

———————————–