Gedicht: Paul Rodenko • Nieuwjaar

Nieuwjaar

Zij praten de rechten de wetenden praten
Dat dagen als rijst zijn korrel naast korrel
En eender. Zij nemen hun hoeden af.
Zij zetten hun hoeden op. Zij betalen.

Zij praten de rechten de wetenden praten
Zij pellen hun vrouwen hun vrede van gogh
Zij wachten op groen. En steken dan over.
Zij weten niet

Dat weten zij niet de rechten de wetenden
Dat elkeens groen zijn eigen groen
Zijn lieve eigenlijfelijke lente is. Zij hebben
Groen nog nooit getutoyeerd
(Al nemen zij beleefd hun hoeden af).
Maar zij de hoedelozen zij die
Weten van het onverhoeds nietweten weten
Groen als kerstmigeuners RAvioolgebeten
Het eendere als allerlaatste snufje:
Toonbeet van het creatief geweten.

Nieuwjaar is geen gelegenheid het is een gave.
Nieuwjaartalent. Hoedvrijzijn. Geloven in
Het glanzend springdier hoop dat
Met geen voetzoekers of tranen ooit
Te vangen is. Nieuwjaar:

De mens gaat bij het JAgetij ter kerke.

Paul Rodenko (1920-1976)

———————————–