Gedicht: Jeanne Reyneke van Stuwe • Nazomer

Sonnet met 83 o‘s.

Nazomer

Hooge boomen toonen ’t roode loover
Toomloos vroolijk zich onttooiend
Sprookjes-schoonheid zond zich strooiend
Ros en goud en donker-brons getoover

Zorgeloos heur mooi vergooiend,
Zonder schromen voor den boozen roover
Najaarsstorm, die duldt geen tooi, hoe poover….
Sterven, zóó door dood vermooiend,

Dat wel allen dùs hun dood verkozen:
Hooger dan in ’t leven blozend,
Even slechts van ’t vroolijk spel verpoozen,

En coquet met zefier koozend,
Als met vlinders vlug stoeit roode rooze….
Vluchtig, onbewust verbroozend….

Jeanne Reyneke van Stuwe (1874-1951)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter