Gedicht: Boudewijn Büch • Boekenlust

Boekenlust

I

de dood in duizend delen
ik bewoon haar wanden
ga voor hen uit stelen
en leef met duizend onderpanden

voor steen betaal ik weliswaar de huur
balken, kranen en het woongemak,
maar houd hier beter agentuur
in letterkundig onderdak

dit is een sterfhuis van papier –
want aanstonds komt de dief & antiquaar
die maakt catalogus en goede sier
met ‘zeldzaam’, dit ‘ongekende exemplaar’

II

soms denk ik dat mijn huis
uit boeken is gebouwd
en staat als dwangbuis
om mij heen gestouwd

door die ene deur
ontvlucht ik deze stad
maar ruik op straat nog geur
van dat beduimelde bedrukte blad

ga gedreven binnen bij antiquaren,
dwaal langs banden in hoge kasten,
koop ‘onvindbaar’ in ‘schone exemplaren’
om die thuis weer op te tasten

het is steeds verhuizing van de dood:
oud papier om afgereden lood

Boudewijn Büch (1948-2002)
uit: Het androgyn in ska (1985)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Gedicht: Boudewijn Büch • Boekenlust

  1. Rob Duijf schreef:

    ‘soms denk ik dat mijn huis
    uit boeken is gebouwd
    en staat als dwangbuis
    om mij heen gestouwd’

    ‘ik (…)
    ga voor hen uit stelen
    en leef met duizend onderpanden’

    Zo herkenbaar… Ik ga er niet voor uit stelen, maar ondanks mijn krappe budget kan ik het niet laten om toch weer net dat ene boek aan te schaffen, dat ik mij niet kan permitteren…

    ‘ik (…) ruik op straat nog geur
    van dat beduimelde bedrukte blad’

    Hoe heerlijk is de geur van oude boeken, het boekbinderslijm, het leer, de dikke kaften… Ik gruw van e-readers met hun blauwe licht, al zou dat de oplossing kunnen zijn van mijn huiselijk ruimtegebrek en de alomtegenwoordige zilvervisjes, waartegen ik mijn grote vriend de huisspin als biologisch wapen inzet.

    Toch slaap ik liever in mijn eigen bibliotheek en laat mijn vingertoppen glijden over de oude ruggen van mijn dierbaren. Aan wie zal ik mij vannacht vergrijpen?…

Reacties zijn gesloten.